bosverdilan

Şuan Ankara'ya giderken sezen aksu - Firuze dinliyorum Fenasal bir üzüm buğusu özlemi bastı 

Kaliteli ve güzel kitap okumak isteyenler hesabıma ve okuma listelerime bakabilirsiniz kızlar.

Kaliteli kurgular için listelerime göz atabilirsiniz 🫶🏼

En çok üzüldüğüm de üzüm buğusu gibi bir kurgunun çöp edilmesi. Ali Ecevit hapisten çıktıktan sonra firuzeyle karşılaşmalarından itibaren yaşanan olaylardan iki karakterin gelişimini ve birbirlerini anlamalırını okuyabilirdik ancak dd bize firuzenin sürekli sonu düşünmesini, onun intiharlarını, ecevitin gelişmiş gibi gösterip gelişmemesini okutmayı tercih etti. Kitabı kötü bitirecek ya çünkü illa ima yapılacak o finale. Biz bir kere bişe Ecevit'in firuzeye güvenmesini okuyamadık, biz bir kere bile firuzenin ecevitle olunca hayat daha çekilir oluyor yaşamak istiyorum diyebildiğini göremedik. Ecevitle firuze güzel bir ilişki inşa etmeye başlamışken bile sanki hayatları boyunca hiç ayrı kalmamışlar hiç birbirlerine hayalkırıklığıyla bakmamışlar gibi sanki kitapta yeterince olumsuzluk yokmuş gibi bir de onları çıkmaz bir ayrılığa sürüklenişini ve iki karakterin de iyice yalnızlaşmasını okuyoruz ya hala diyecek hiçbir şey bulamıyorum gerçekten. Araya haziranda girdik eylül bitecek hala firuzenin psikolog seanslarını okuyoruz yok gazete gelecek yok 2 tane daha seans var. Kimse bunları okumak istemiyor ki dilan. 

Aşklarım okuyacak kitap arıyorsanız okuma listelerime bakabilirsiniz her türden kitap var 🫶🏻

Allah aşkına bu bölüm ne zaman gelecek? Dizi gibi sezon finali verdik bitmek bilmedi

Sıktı artık bekletmesi bu ne ya 

O kadar şey yazıp sildim ki sanırım tek diyeceğim şey, Dilan kadar kendi karakterlerine düşman olan başka hiçbir yazar tanımadım ya isteyen istediği şekilde anlayabilir :)

Bir adam bir kadına çiçek almadı diye ağlamaz ki bir insan. Son zamanlarda o kadar fazla dolmuştum ki kimseye söylemediğim söylediğim zaman da daha da geriye gittiğim sıkıntılar basmıştı beni. Dün gece o seansı okuyunca sanki birisi gerçekten tüm dertlerimi görmüş de geçirmek için çaba vermiş gibi hissettim. Chatte de birkaç kişinin son zamanlarda dolup bölümü okurken patlak verdiğini görünce de ayrı bir burkuldu içim. 
          Evet, bir kadının sevdiği adamdan çiçek alamaması ağlatmadı bizi. Firuze'nin içinde solmak üzere olan o çiçeğin bile yeniden toprağa bağlanması için verilen çaba ağlattı bizi. Ya da beni diyeyim. Belki başımızda bir Atilla veya Bülent yok ancak herkesin kendi vicdan azapları ve kendi korkuları var. Kimi kendi kendini kısıtlıyor kimi ise birileri tarafından kısıtlanıyor. Firuze ve biz dünyaları farklı ama ic dünyaları aynı olan insanlarız. Bu yüzden en çok da Firuze'nin yaşamasını istiyoruz ama birileri tarafından değil dayanakla değil de kendi toprağına kendi sarılsın istiyoruz. Çünkü Firuze bizim kendi iç aynamız, dertlerimiz ne kadar büyük veya küçük olursa olsun içimize döndüğümüzde biz de o zilliyo görüyoruz aslında. Onun için ne kadar umut varsa bizler de o kadar umutlanacağız. Bu kimi için bir ölüm kalım savaşı olur kimi için ise başkalarına küçük gelen ama sahibine ağır geldiği için altında ezilen başka bir derdin umut ışığı.

Okuyacak kitap bulamıyorsanız okuma listelerime bakabilirsiniz kizlar 🩷