Size kendimi Öznur Yıldırım'ın iki cümle, yüz elli yedi kelimelik paragrafıyla özetleyeceğim.

''Ben o ruhu harflerin gölgesiyle kamçılanmış okuyucuyum. Ve gerçek hayatın seslerini kaybedip, satırlara hapsoldum; kelimeler astı kendini, darağacındaki halatın en dokunaklı yerinden.''


''İnsanın boğulması için illa suya,
Yanması için ateşe,
Uçurumdan düşmesi için boşluğa,
Enkaz kalması için de depremlere ihtiyacı yoktu.
En sevdiği kitabın içinde hapsolduğu cümlelerin mürekkebi, 
İçinde her saniye, her dakika korlanan ateşi,
Zihnindeki uzaylar ve,
Beyninin içindeki harabeler bu işlevi zaten görüyordu.''


instagram-twitter: basaktasyurtt
gmail: basak.tasyurtt@gmail.com