Mavi★

Güzelliğe o kadar taktım ki içimdeki o yaralı ruhu bir türlü iyileştiremedim.

Evime dönmek istiyorum ama
          evim neresi onu bile
          bilmiyorum...

Ama benim içim kanıyor.

Babam her zaman "Sorun sende. Kaçırıyorsum insanları kendinden." derdi. Hakıydı da, ben sevilmeye layık biri değildim. Sorunlu kusurlu olan bendim her zaman. Şu hayatta ki belkide en kolay şeydi; sevilmek. Ben onu bile becerememiştim.

Eksik olan birşey yok ama tam olmayan birşeyler var. 

Birine iyi gelmek, onun yarasını taşımayı da kabul etmek midir?

Kapına serdiğim yıldız taneleri, geri dön diyeydi. Artık hiç birşeyin anlamı yok.

Her aşk güzel bitmez, sonrasında acı bırakır.

Kırık bir ruha sahip insanları iyileştiremezsiniz.

Umarım hayat sanada 2019u özletir...