caroline.

"Korkunu kov, ben yanındayım. Dokunuşlarımı hissediyorsun değil mi? Sen bu ana aitsin, buradasın, diğerleri bomboş Caroline."
          
          "Buradayım, göğsünde."
          
          "Evet, göğsümdesin," derken alçılı elinin parmakları saçlarımın arasına dalmıştı beni sakinleştirmek için, yumuşakça okşayıp tarak görevi görüp tarıyordu saçlarımı yaralı güzel parmakları. Dakikalar sonra gerçekten iyiydim, panik ataklarım geçmişti, gözlerimi göğsünde gezdiriyordum.
          

Kaslı göğsüne ilk defa kafamı koyuyordum.
          "Benden güzel yastık oluyor mu Taehyung?" dedim gözlerimi iri iri merakla açarken, bir eli saçlarıma sürtündü. Sanki okşuyordu şefkatle, üzerime doğru eğilirken onu hissetmekten anlık çekinsem de eğildi, beni savunmasız bıraktı. 
          Gözlerimi kırpıştırırken belimdeki eli olduğu yere sert bir baskı yaptı, sanki daha net hissetmek ister gibi ince belimi. 
          Dudaklarıma baktı bir süre soğuk ve donuk bir bakışla, ardından eski yerini alırken beni göğsüne çekti. Ne olmuştu birden, neden şefkat şehvete ardından adını bilmediğim bir hisse dönüşmüştü?
          
          "Hadi uyu küçük yastığım."
          
          Bu beni güldürebilirdi ama durup iyice göğsüne sindim.
          Ardından sıcak göğsünde uyudum. O gece yastığı olmuştum, nasıl hissettiriyordum bilmiyordum ama o bana yumuşacık hissettirmişti. O da benim yastığım olmuştu.
          
          "Güzelsin bu arada, güneş yanında halt etmiş Caroline."