@burdenofyouthv
demek ki öncelik olmak böyleymiş.
ben bunca zaman bunun için elimden geleni yapmıştım ama bu böyle mi verilecekti bana? samimi gelmiyor, sahici değil. ben ikinci plandaydım da ilk plan suya düştüğünden bana gelinmiş gibi. hayır, aksine ortada isteyenmeyen durum yok. zorundalık da yok. ama ben öyle hissediyorum. zaten olduğum gibi kabul edenin de varlığını hissedemiyorum. böyle olacakmış meğer.
yatağımın soğuk tarafına ilişemiyorum, orayı ısıtır mısın?
başını sallayarak eşlik ettiğin müzikleri merak ediyorum— ha, bir de vaktizamanında gözünü kapatarak dinlediğin müziği de.
güvenli yeri ne zaman bulacağım? yatağım olmayan, telefonum olmayan o yeri. herkes sanıyor ki bu ikisi kaçış yerim değil de olmayı sevdiğim yerler. bir insan kaçtığı yeri nasıl sevsin? oraya muhtaç, oraya borçlu, oraya tutsak...
ne yaptığımı değil ne vereceğimi umursayan insanlardan sıkıldım.
bugün, günlerden ne olduğunu bilmediğim bir gün. ya sayacak günüm olsaydı? endişeyle, gelmesini istemeyeceğim, o günleri saysaydım? ama şimdi hiçbiri yok, hepsini atlattım, bitti gittiler.
sıcak bir çayım ve biraz meyvem, okuyacak da kitabım var. sıcak bir yuvayı da unutmayalım. aynı zamanda şırıl şırıl yağan yağmuru.
huzur bu değil, biliyorum. ama gelecekteki o günlerde bunları yaparken kendim olduğumu bileceğim. yaslanacak bir göğüsün beni beklediğini, anlatacak en ufak şeyleri bile aman kimseye yük olmayayım diye değil de, dilimin ucuna ne geldiyse söylediğimde beni sevecen tavırlarıyla dinleyecek bir gönül olduğunu bileceğim. elimde beni istediğim her yere sızlanmadan götürecek bir aracımın, sağlıklı bedenimin, temiz zihnimin, soluyacak ferah havanın, güzel ve sakin bir evin olduğunu bileceğim. hepsinin farkında, huzurlu olacağım gelecekteki o sakin hayatımda. çok uzakta değil ama ben uğraşmazsam yakında da değil.
neden öyle gülümsedin ya, bak o gülümsediğin günü saatine dek hatırlıyorum şimdi.
nefesini duymak istiyorum.
seninle sohbet etmek istiyorum. her bir detayını incelemek istiyorum ama sadece yüzünün, bedeninin, yürüyüşünün ya da gülüşünün değil; yazdığın, çizdiğin, sevdiğin, izlediğin, okuduğun, her gün şahit olduğun, gördüğün ve dokunduğun tüm her şeyin detayını bilmek, nedenini bilmek, ilk karşılaştığın anı bilmek istiyorum. senin hakkındaki ufak tefek bilgileri, değişiklikleri görmek istiyorum.
aslında her kapıdan girmeni bekliyorum. aslında kapımı çalmanı istiyorum. beklediğimi bilmesen bile, karşılıksız sansan bile.