calisirmessy

38. BÖLÜMDEKİ ÖZEL SAHNE ALTTAKİ LİNKTE ❤ "38. BÖLÜM: 'ÖZEL' YAZANA TIKLAYACAKSINIZ AŞKİM 🙏

Sizi daha iyi rahatsız etmek için kanalı açtım, gel. 
          
          https://linktr.ee/mesudecalisir
          
          ps: Wattpad izin vermediği için bu şekilde paylaşmak zorunda kaldım. Bir tane link var, o da kanal linki zaten, neyse, gel. 

Buralarda yoktukkk diye nelere olmuş yine ve yinee en kısa zamanda gelip birikmiş bölümleri okumam gerekiyor galiba 

ÇOK ÖNEMLİ (benim sizi darlayış günlerdir nys) 
          
          Ya şey diyecektim aşkım şimdi alıntı falan çok paylaşmak istiyorum ya da ne bileyim duyuru olsun, anketler, sorularınız, bölüm ile alakalı detaylı bilgiler, fotoğraflar veya şarkılar olsun - aklınıza gelebilecek her şey - paylaşmak için whatsapp kanalı açsam mı diye düşünüyorum. Kafamın içi çöplüğe dönüşüyor ben size bir şeyleri detaylı sunmadıkça ve deli oluyorum. Detay hastasıyım ve burdan yapamıyorum
          
          Açsam gelir mısınız yoksa boş yapma burdan detaysız devam et mı dersiniz?

Bugünün 2. Alıntısı ❤️❤️❤️❤️❤️❤️

TUĞRUL AŞKIIMMMM ❤️❤️

"Özledin mi beni?" diye sorduğunda gözlerime sırasıyla baktı.
          
          ​Yatağın hafifçe çöktüğünü hissettim. Üzerime doğru eğildi. Zehirden yeni kalkmış bir adam gibi durmuyordu; hareketleri ağır ve keskindi.
          
          ​Bir dizini bacaklarımın arasına yerleştirip beni olduğum yere çiviledi. Eli uzandı, ensemi sıkıca kavradı. Parmakları saç diplerime bastırırken gözlerini dudaklarıma dikmişti.
          
          ​"Soruma cevap ver," diye mırıldandı.
          
          ​"Özledim," dedim zorlukla.
          
          ​Dudakları hafifçe kıvrıldı. Yüzünü boynuma gömdüğünde sıcak nefesiyle irkildim. Kokumu derince içine çekerken göğsünü göğsüme bastırıyordu.
          
          ​"Ben," dedi boğuk bir sesle, dudakları boynumun üzerine sürtünürken. "Seni nasıl özlediğimi anlatırsam aklını kaçırırsın."
          
          ​Ensemi tutan eli beni sertçe kendine doğru çekti. Arada kalan son mesafeyi de kapattı, sabırlı olduğunu söyleyemiyordum. 
          
          ​"Göster bana," dedi dudaklarıma doğru fısıltıyla. "Sen ne kadar özlemişsin."
          
          Yutkundum. "Nasıl göstereyim?"
          
          ​Beni sırtüstü yatağa bastırırken diğer eliyle çenemi kavradı. "O uslanmaz ruhunu bana teslim edeceksin," dedi yüzüme doğru.
          
          ​Başparmağı alt dudağıma sert bir baskı uyguladı. Gözleri delice bir öfkeyle üstüme çöküyordu. "Bedeninle ilgilenmiyorum," diye mırıldandı. "Bedenin zaten benim." ​Dudaklarını köprücük kemiğime sertçe bastırırken, boşta kalan eliyle iki bileğimi birden kavrayıp başımın üzerine bastırdı. "Ama yetmiyor. "
          
          ​Başını hızla kaldırıp gözlerime kilitlendi. Bacaklarımın arasındaki dizini hafifçe yukarı doğru iterek beni sıkıştırdı tamamen. "Benden esirgediğin ruhunu istiyorum." ​Bileklerimi tutan elini daha da sıktı, üzerime tamamen abanıp bütün ağırlığını göğsüme verdi. ​"Ben artık bekleyemem Alya... İki kere kalbim durdu benim."
          
          Onsuz geçen günlerin ağırlığı ve bekleyişlerim tekrar zuhur etti kalbime. Sıkışır gibi oldu.
          
          ​​"Ruhunu almadan ölmeyeceğim," diye fısıldadı, sesi titredi.
          

Alya hangi ara dünyayı yönetmeye karar verdi ya hemde tek başına 

?????? 

PAZARTESİYİ BEKLEYEMEDİM BUYRUN;
          
          Kollarımı beline iyice dolayıp göğsüne daha çok yapıştım. "Kalkmıyorum. Benim değil mi? Burası da benim."
          
          ​Saçlarımdaki elini durdurup parmaklarını hafifçe saç diplerimde gezdirdi. "Dünya benim olacak," dedi sakin bir sesle. "Benim olan senin sayılmaz mı zaten?"
          
          ​Hızla doğruldum. Kollarımı ondan çözüp yüzüne ciddiyetle baktım. "Hayır, anlamıyorsun bak."
          ​Tek kaşını kaldırdı. Yüzünde gevşemiş ifade vardı.
          ​"Somut olarak ver bana," dedim ellerimi dizlerime koyarak.
          
          ​"Dünyayı birlikte yönetelim diyorsun yani," dedi dudaklarının kenarı kıvrılırken.
          
          ​Aslında her şeyi tek başıma istiyordum. Güç paylaşılmazdı sonuçta, o masaya iki kişi fazla gelirdi. Ama bunu sesli söylemedim. Yapmacık ama tatlı bir şekilde gülümseyip başımı salladım. "Hıhı, aynen."
          
          ​Sırıtışı silindi, daha net bir ifade takındı. "Kuracağım düzende çar olacağım. Çarla birlikte yönetmek istiyorsan, çariçe olmak zorundasın."
          
          ​Çenemi hafifçe eğip alttan alttan ona baktım. "İmparator gibi mi?"
          
          ​Yüzünü buruşturdu. "Ne saçmalıyorsun? Çar de şuna."
          
          ​Gözlerimi devirdim. Göğsüne geri yattım. "Aynı şey, Ignatyev."
          
          ​"Rusya'nın kültürüne sadık kal," diye homurdandı. Eli tekrar saçıma gitti.
          
          ​"İmparator olacaksın yani," diye üsteledim göğsüne doğru mırıldanarak.
          
          ​Göğsü havalanacak kadar bıkkın bir nefes verdi. "Evet Alya, ondan."
          
          ​Kendi kendime kıkırdadım. "Daha epik bir hayal görmedim."
          
          Ignatyev hafifçe geri çekildi. Parmakları çenemi buldu, sıkıca kavrayıp başımı göğsünden kaldırdı. Yüz yüze geldiğimizde şaka yapmadığını anlamıştım. 
          
          ​"Bu devletin başına geçtiğimden beri tek gayem bu, Alya," dedi kelimelerin üzerine basa basa. "Savaşın sebebi sen değilsin. Benim hayallerim."