callisto_vale

අග්නි දිවුරුම දෙන්නෙ නැද්දෝ

Oh god!!! You’re such an underrated author
          
          This is just my personal opinion හරිද
          කෙටි කතා සංග්‍රහයක්‍ වගේ‍ ලියලා publish කරන්‍න අදහසක්‍ නැද්‍ද? 
          You deserve much more than this❤️

මට මේ දුක කාටහරි කියන්න ඕන වගේ අප්පා. කාලෙකට කලින් ලියන්න හිතේ තිබ්බ idea එකක් ලියන්න ගත්තා, ඉස්කන්දර් type short එකක්. කතාව ලියන්නත් කලින් cover එක හැදුවා මම. හැබැයි ඒක ලස්සන වැඩි උනා.. මට කතාව ලියන්න බෑ cover එක දිහා බලාන ඉන්න හිතෙනවා.    
          
          
          
          
          T_T

පෑරුනු අවරගිර කියවලා දැන් නම් මාත් හොදටම පෑරීලා ඉන්නේ මොනාකියන්නද හිතගන්න බෑ ඉස්කන්දර්,පෑරුනු අවරගිර කතා 2ම එක හුස්මට කියෙව්ව හැබැයි දැන් නම් හුස්මත් හිරවෙන ගානයි  ඉස්කන්දර් එකේ මුලින්ම හිතගියෙ නමේ තිබ්බ unique ගතියටයි cover එකටයි හැබැයි කියවද්දී ඔයාගෙ writing style එකට ආස හිතුණ එකයි ඒ පිම්මේම පෑරුනු අවරගිරත් කියෙව්වෙ  මට කිය්න්න තියෙන්නෙ අමුතුම writing style එකක් කියල විතරමයි ඔයගේ writing style එක vintage,classic, poetic ,melancholic and nostalgic vibe එකක් ගේනව මේ වගේ අකුරි වල්ට හැඟීම් කවන්න පුලුවන් මිනිස්සු හරි අඩුයි ඉතින් දිගටම මේ වගෙ ලස්සන වෙනස් novels ලියන්න keep it up and good luck for your future authorii ❤

Hi :^ 
          
          'පෑරුණු අවරගිර' කතාවට ඇත්තටම ආදරේ හිතුණා.. ඒක කොච්චර ලස්සනද කියන දේ වචනයෙන් කියන්න මම දක්ෂ කෙනෙක් නෙවෙයි, ඒ නිසා මෙහෙම කියන්න හිතුණා..
          
          https://drive.google.com/drive/folders/1yU1sopjapO0RYuz3O0OAyBu3b2tzdwgx
          
          ඉස්කන්දර් වගේම පෑරුණු අවගිරත් කවදාවත් අමතක නොවේවී! Keep wrting amazing stuff ✨

මේ දවස්වල burnout වෙලා ඉන්නේ.. වෙනසකටත් එක්ක මං කලින් ලියල unpublish කරපු එකක් ආයම edit කරලා දාන්න හිතුනා.. High fantasy කතාවක්‌, bl එකක්. කැමති අය ඉන්නවනම් කියවන්න එන්න හොඳේ.. කලින් කියවපු කීප දෙනාත් පොඩ්ඩක් ඔලුව දාල යන්න chapter එක වෙනස් කළා ✨
          
          
          https://www.wattpad.com/story/404043907?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=callisto_vale
          
          

ආයෙත් ආවාදෝ

​⚠️ අවධානය පිණිසයි: 'The Manual of ZERO' කියවන්නන් වෙත,
          ​මෙම කතාව සාමාන්‍ය ප්‍රේම වෘත්තාන්තයක් (Romance) නොවන වග කරුණාවෙන් සලකන්න.
          
          මෙහි ඇතුළත් වන්නේ මිනිස් මනසේ අඳුරු පැති විවරණය කෙරෙන Psychological Fiction ගණයට අයත් කතාවකි.
          ​මෙහි එන ඇතැම් සිදුවීම් හෝ මනෝභාවයන් ඔබව පීඩාවට පත් කිරීමට හෝ පැරණි සිත් රිදවීම් (Trauma triggers) අවදි කිරීමට ඉඩ ඇත. කියවීමේදී ඔබට අපහසුවක් දැනේ නම්, ඕනෑම මොහොතක මෙය කියවීමෙන් නැවතී ඔබේ මානසික සුවපහසුව ගැන සැලකිලිමත් වන ලෙස කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමි.

තෑන්ක්ස් , ෆලෝ කලාට

​සමාජයෙන් නොපෙනී යාමේ කලාවේ කෙළ පැමිණියෝ පමණක්ම දන්නා රහසක් වෙයි; එනම් සෑම විටකදීම නොපෙනී යා යුත්තේ අඳුරු අහුමුළුවල නොව, සමාජය තුළටම කිඳා බැසීමෙන් බවය.
          
          හුදකලා අහුමුළුවල දැනෙන කාන්සියට වඩා, නන්නාඳුනන්නන් දහසක් ඉදිරියේ දැනෙන ඒ 'නිරුවත්' බව වඩාත් සුවපහසු බැව් ඔවුහු අත්දැකීමෙන් දනිති.
          -------------------------------------
          
          
          
          " නම මොකද්ද? " ඈ චේත් දෙස බලා හිස මඳක් ඇල කරමින් විමසුවාය. ඒ අඳුන් ගැල් වූ දූම පැහැ දෑස් තුළ තමා ගිලී යනවාක් චේත් ට දැනිණි.
          
          " චේත් " 
          ඔහු සිහියත් අසිහියත් අතරමැදි මොහොතකදී යාන්තමට මිමිනුවේය. 
          
          ඇගේ මායාකාරී සිනහවෙන් තම දෙසවන් පිරී යනවාක් චේත්ට දැනිණි. 
          
          " එහෙනම් ඇත්තටම මෙහෙට අලුත්? " 
          
          ඇගේ මුහුණේ සැඟවී තිබුනේ රහසකි. ඒ නිසාමදෝ ඈ වඩාත් ආකර්ෂනීය වූයේය. 
          
          " ඔයා කවුද? " 
          
          අන්තිමට චේත් තමාට දැනගැනීමට වඩාත්ම උවමනාකල දෙය වචන කලේය. 
          
          ඇය තම සුදුපැහැ දත් පෙන්වා සිනාසිනි. 
          
          "මමද, i am nobody..." 
          
          " මම විතරක්ම නෙවෙයි, මෙතනින් එහාට මම, ඔයා, මේ හැමෝම.. අපි කවුරුත්ම කවුරුත් නෙවෙයි. 
          
          
          
          Welcome to the nobody club!!"
          
          https://www.wattpad.com/story/407838769?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=chechelio_1421