sen şöyle iki adım geride dur. benim harıma, benim közümün alevine fazla sokulma. benim yanışım başkadır; senin tenin bu yangını kaldıramaz. ateşin kokusunu bilmeyen, külün ağırlığını taşıyamaz. o şarkıyı sustur mesela çünkü ben artık seslere değil, sessizliğe alıştım. gözlerin dolabilir, ama senin kalbin ağlamayı bilmez. sana gülmek yakışır, bana ise gülüşlerin batıyor artık.
bakma öyle kırgın kırgın; ben senin halini çözmeye niyetli değilim. git, başka sokaklarda yak sigaranı. hangi duvarın dibine çöküp ağladığın umurumda değil. istersen bir kediye anlat içini, istersen rüzgâra. ama bana gelme.
kırılırsın, kalbin ufalanır belki; karışmam. ağlayabilirsin, dizlerinin üstüne çöküp çocuk gibi. ama elini uzattığında, dokunan ben olmam artık.
benim yatağım, kalbim, sığınağım tek kişiliktir. sen genişlik seversin, ben darlığıma razıyım. daralacaksan, kapıyı gösteririm; camı açmam.
sikmişim kırk yıllık kahvenin hatrını da, seni de, yokluğunu da. artık yan yana iki nefes alamayız biz. çünkü ben anladım sana şiir fazla, kelime ağır, sessizlik bile lüks. o yüzden al benden son bir sigara; ama tutuşmadan önce, siktir git başka sokakta yak. bana sakın yaklaşma.
