Lamia bir gün erkek kardeşiyle şekerleme yerken ona, “Bak, hemen yeme; sonra benimkini istersen vermem,” der. Kardeşi onu dinlemez, şekerini yer. Sonra ağlar ve Lamia’dan ister. Lamia da, “Bana komiklik yaparsan veririm,” der. Çocuk yapar ama Lamia yine de vermez.Lamia bu hikâyeyi anlatırken, “Anne ve babamı da kaybettim ama hiçbiri kardeşim kadar üzmedi,” der aslında. Çünkü vermediği o şekerler, onda hep bir yük olarak kalmıştır.
Dün ortaokuldan bir arkadaşımın vefat haberini aldım. Haklıydın Ali yerli malında masamın altındaki saklama kabı boş değildi ve o kekler bana fazlaydı. O gün gıcıklık verip gülmek için yaptığım o hareketin bana böyle bir yük olacağını tahmin bile edemezdim. Çok üzgünüm. Herşey bu satırlardan daha fazlası daha ağırı. Sen hep çok iyi birisi olarak aklımdasın Ali. Hep benim sınıftaki koruduğum küçük kardeşimsin.
Huzurlu uyu.