cc_maker

Ποιος θα αντέξει?
          	«Έι, πού είναι ο φιόγκος μου;» τη ρώτησε, κοιτάζοντας τον λαιμό της, όπου οι δύο κορδέλες κρέμονταν τώρα λυτές.
          	Η Noelle κατάπιε με δυσκολία.
          	«Ο... φιόγκος σου;»
          	«Εκείνος ο κόκκινος φιόγκος». Έσκυψε ξανά προς το μέρος της, με ένα χαμόγελο στα χείλη. «Έμοιαζε με δώρο που ήθελα να ξετυλίξω».
          	Ένιωσε ότι το αίμα σταμάτησε να κυκλοφορεί στο σώμα της.
          	«Είσαι μεθυσμένος», κατάφερε να ψελίσει η Noelle.
          	«Λιγάκι μόνο», παραδέχτηκε. «Όλα είναι υπό έλεγχο».
          	
          	https://www.wattpad.com/1639705652-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-67-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

DianaRay1

Καλησπέρα κορίτσι μου, δεν ξέρω αν είδες τις ανακοινώσεις μου αλλά είπα να στείλω κι εδώ ελπίζοντας ν' απαντήσεις. Περιμένω να μου στείλεις στο μέιλ μου το εξώφυλλο του βιβλίου σου με το οποίο πήρες μέρος στο Intrigue Contest για να σου βάλω το banner του διαγωνισμού που κέρδισες. Επίσης έβαλα στο βιβλίο μου Winners of my Contests κριτική για τους νικητές του διαγωνισμού που ήταν το άλλο βραβείο για τους νικητές. Μπορείς να το βρεις στο προφίλ μου. 

cc_maker

Ποιος θα αντέξει?
          «Έι, πού είναι ο φιόγκος μου;» τη ρώτησε, κοιτάζοντας τον λαιμό της, όπου οι δύο κορδέλες κρέμονταν τώρα λυτές.
          Η Noelle κατάπιε με δυσκολία.
          «Ο... φιόγκος σου;»
          «Εκείνος ο κόκκινος φιόγκος». Έσκυψε ξανά προς το μέρος της, με ένα χαμόγελο στα χείλη. «Έμοιαζε με δώρο που ήθελα να ξετυλίξω».
          Ένιωσε ότι το αίμα σταμάτησε να κυκλοφορεί στο σώμα της.
          «Είσαι μεθυσμένος», κατάφερε να ψελίσει η Noelle.
          «Λιγάκι μόνο», παραδέχτηκε. «Όλα είναι υπό έλεγχο».
          
          https://www.wattpad.com/1639705652-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-67-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

cc_maker

Το πιο αγαπημένο μου κεφάλαιο μέχρι στιγμής! https://www.wattpad.com/story/407099386-the-intern-he-hates
          Το θέαμα έκανε την καρδιά της να χτυπάει σαν τρελή. Ένα πονηρό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του, υποσχόταν ότι δεν είχε καθόλου καλές προθέσεις. Ένα ποτήρι σαμπάνια στο χέρι του, για να δροσίσει την ένταση της βραδιάς. Τα μαλλιά του τραβηγμένα προς τα πίσω, αναδεικνύοντας κάθε υπέροχο χαρακτηριστικό του προσώπου του. Εκείνο το υπέροχο σκούρο μπλε σμόκιν —εκείνο που είχε πει ότι δεν θα φορούσε— και τον έκανε να μοιάζει με γαλαζοαίματο.
          
          Ανοιγόκλεισε γρήγορα τα βλέφαρά της, λες και μπορούσαν οι βλεφαρίδες της να δροσίσουν τα αναψοκοκκινισμένα της μάγουλα.

Danastas

Καλησπέρα κορίτσι μου! 
          
          Η ιστορία σου είναι εκπληκτική, πραγματικά με έχει κερδίσει!❤️
          Ανυπομονώ για την συνέχεια!❤️
          

cc_maker

@Danastas Καλησπέρα! Εγώ σε ευχαριστώ πολύ που την διάβασες! Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε! Σ' ευχαριστώ και για τα σχόλια και για τα votes! Ελπίζω να συνεχίσεις να την διαβάζεις και να σου αρέσει και η συνέχεια εξίσου! 
Reply

Aggelikipl

Γειά έχω ανεβάσει βιβλίο οπότε μπορείς ρίξε μια ματιά..ευχαριστώ ❤️

Aggelikipl

@Aggelikipl ευχαριστώ πολύ 
Reply

cc_maker

@Aggelikipl Αμέ! Θα το βάλω στη βιβλιοθήκη
Reply

cc_maker

Με το ζόρι λοιπόν…
          Ξαναμπήκε στη λιμνούλα και στάθηκε ακριβώς μπροστά της. Του φάνηκε πιο μικροκαμωμένη απ' ό,τι ήταν, σαν να είχε ζαρώσει από τον θυμό της. Έπρεπε να τη βγάλει έξω — και γρήγορα. Δεν της έδωσε ευκαιρία ν’ αντιδράσει.
          Ο Luca την άρπαξε από τη μέση με το ένα χέρι και γλίστρησε το άλλο κάτω από τα γόνατά της. Τη σήκωσε, αγκαλιάζοντας την σφιχτά πάνω στο στήθος του.
          Η Christmas έβγαλε έναν άηχο λυγμό και άρχισε να τον σπρώχνει με τα χέρια της.
          Ο Luca έσφιξε τη λαβή του, μέχρι που δεν μπορούσε να κουνηθεί πια, πόσο μάλλον να σπρώξει.
          Χαμήλωσε το πρόσωπό της, τα μαλλιά της κάλυψαν τον ώμο του, και η μυρωδιά της τον εγκλώβισε. Αυτή η αμυδρή υπόνοια από το άρωμά της — μια γλυκιά νότα τριαντάφυλλου και πορτοκαλιού — ήταν κάτι που δεν περίμενε.
          Τη μετέφερε προσεκτικά στην όχθη, ακουμπώντας τη στο στεγνό έδαφος.
          Ο Luca σκαρφάλωσε έξω και τίναξε τα πόδια του για να φύγει το νερό και να διώξει την ένταση. 
          
          https://www.wattpad.com/story/407099386?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=cc_maker

cc_maker

Όταν ο χαλαρωτικός ήχος της άδειας πισίνα γίνεται συντροφιά στο γράψιμο, συνειδητοποιείς ότι τελικά δεν πήγε χαμένο το βροχερό Σαββατοκύριακο (όπου νόμιζες ότι θα μαυρίσεις...)
          Κίνδυνος ηλιασης 0,1%

cc_maker

Επόμενο κεφάλαιο!! 
          «Τώρα μπορείς να πηδήξεις όσες γκόμενες θέλεις! Ή ότι άλλο θες, πολιτισμένοι είμαστε. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεσαι εφόδια!», συνέχισε ο Torres, με το γλοιώδες χαμόγελο του να ανακατεύει το στομάχι του Luca.
          
          «Σας ευχαριστώ, κύριε Torres. Θα φανούν χρήσιμα», απάντησε.
          
          Κοίταξε πάλι το κουτί. Εκατοντάδες προφυλακτικά —σε κάθε χρώμα, γεύση και μέγεθος. Από πάνω υπήρχαν καμιά δεκαριά μπουκαλάκια με λιπαντικό.
          
          Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. 
          
          ‘Πλήρωσε το χρέος σου, ή θα σε γαμήσω.’
          
          Ο Luca μάλλον προτιμούσε αυτό το δώρο. Την προηγούμενη χρονιά είχε λάβει ένα παράξενο έργο τέχνης, έναν τσιμεντένιο κύβο μ’ ένα ανθρώπινο χέρι να ξεπροβάλλει από μέσα. Ο Torres είχε πει ότι συμβόλιζε πώς η πόλη πνίγει την ανθρώπινη επαφή, αλλά και ταυτόχρονα ένα κάλεσμα για σύνδεση. Ο Luca, όπως πάντα, γέλασε.
          
          Το καλύτερο δώρο που έλαβε ποτέ όμως, ήταν το πρώτο: μια κούτα με κονσερβοποιημένο κρέας. Ο Torres του εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια πώς τα ζώα σφάζονταν, γδέρνονταν και τεμαχίζονταν πριν μαγειρευτούν και συσκευαστούν στα μικροσκοπικά μεταλλικά κουτιά.
          
          Σε σύγκριση με εκείνες τις εμπειρίες, λίγο σεξ φαινόταν ακίνδυνο.
          
          https://www.wattpad.com/story/407099386?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=cc_maker