cc_maker

Με το ζόρι λοιπόν…
          Ξαναμπήκε στη λιμνούλα και στάθηκε ακριβώς μπροστά της. Του φάνηκε πιο μικροκαμωμένη απ' ό,τι ήταν, σαν να είχε ζαρώσει από τον θυμό της. Έπρεπε να τη βγάλει έξω — και γρήγορα. Δεν της έδωσε ευκαιρία ν’ αντιδράσει.
          Ο Luca την άρπαξε από τη μέση με το ένα χέρι και γλίστρησε το άλλο κάτω από τα γόνατά της. Τη σήκωσε, αγκαλιάζοντας την σφιχτά πάνω στο στήθος του.
          Η Christmas έβγαλε έναν άηχο λυγμό και άρχισε να τον σπρώχνει με τα χέρια της.
          Ο Luca έσφιξε τη λαβή του, μέχρι που δεν μπορούσε να κουνηθεί πια, πόσο μάλλον να σπρώξει.
          Χαμήλωσε το πρόσωπό της, τα μαλλιά της κάλυψαν τον ώμο του, και η μυρωδιά της τον εγκλώβισε. Αυτή η αμυδρή υπόνοια από το άρωμά της — μια γλυκιά νότα τριαντάφυλλου και πορτοκαλιού — ήταν κάτι που δεν περίμενε.
          Τη μετέφερε προσεκτικά στην όχθη, ακουμπώντας τη στο στεγνό έδαφος.
          Ο Luca σκαρφάλωσε έξω και τίναξε τα πόδια του για να φύγει το νερό και να διώξει την ένταση. 
          
          https://www.wattpad.com/story/407099386?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=cc_maker

Όταν ο χαλαρωτικός ήχος της άδειας πισίνα γίνεται συντροφιά στο γράψιμο, συνειδητοποιείς ότι τελικά δεν πήγε χαμένο το βροχερό Σαββατοκύριακο (όπου νόμιζες ότι θα μαυρίσεις...)
          Κίνδυνος ηλιασης 0,1%

Επόμενο κεφάλαιο!! 
          «Τώρα μπορείς να πηδήξεις όσες γκόμενες θέλεις! Ή ότι άλλο θες, πολιτισμένοι είμαστε. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεσαι εφόδια!», συνέχισε ο Torres, με το γλοιώδες χαμόγελο του να ανακατεύει το στομάχι του Luca.
          
          «Σας ευχαριστώ, κύριε Torres. Θα φανούν χρήσιμα», απάντησε.
          
          Κοίταξε πάλι το κουτί. Εκατοντάδες προφυλακτικά —σε κάθε χρώμα, γεύση και μέγεθος. Από πάνω υπήρχαν καμιά δεκαριά μπουκαλάκια με λιπαντικό.
          
          Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. 
          
          ‘Πλήρωσε το χρέος σου, ή θα σε γαμήσω.’
          
          Ο Luca μάλλον προτιμούσε αυτό το δώρο. Την προηγούμενη χρονιά είχε λάβει ένα παράξενο έργο τέχνης, έναν τσιμεντένιο κύβο μ’ ένα ανθρώπινο χέρι να ξεπροβάλλει από μέσα. Ο Torres είχε πει ότι συμβόλιζε πώς η πόλη πνίγει την ανθρώπινη επαφή, αλλά και ταυτόχρονα ένα κάλεσμα για σύνδεση. Ο Luca, όπως πάντα, γέλασε.
          
          Το καλύτερο δώρο που έλαβε ποτέ όμως, ήταν το πρώτο: μια κούτα με κονσερβοποιημένο κρέας. Ο Torres του εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια πώς τα ζώα σφάζονταν, γδέρνονταν και τεμαχίζονταν πριν μαγειρευτούν και συσκευαστούν στα μικροσκοπικά μεταλλικά κουτιά.
          
          Σε σύγκριση με εκείνες τις εμπειρίες, λίγο σεξ φαινόταν ακίνδυνο.
          
          https://www.wattpad.com/story/407099386?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=cc_maker
          

Νέο κεφαλαίο! 51 - " Η Camilla από πάνω "
          Ο τίτλος μιλάει από μόνος του... Μάλλον!
          https://www.wattpad.com/1628561931-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-51-%CE%B7-camilla-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89

Νέο Κεφάλαιο 50: Ήταν Αγάπη... Ή μήπως ένα απλό συμβόλαιο; Τα πράγματα αγριεύουν! Μια σχέση τελειώνει και ένα σκοτεινό όνομα από το παρελθόν κάνει την εμφάνιση του.
          
          https://www.wattpad.com/1627891184-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-50-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7

Ο τίτλος του σημερινού κεφαλαίου αντλεί έμπνευση από την αγαπημένη μας φράση «Τα κάναμε σαλάτα!», γιατί αυτό ακριβώς κάνουν οι πρωταγωνιστές μας! (Και ναι, για όσους πεινάνε, παίζει και πραγματική σαλάτα στο κεφάλαιο ).
          Όμως, πέρα από την πλάκα και την ελαφρότητα που είχαμε στην αρχή της ιστορίας, δεθείτε. Από εδώ και πέρα τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πολύ πιο σκοτεινά και επικίνδυνα...
          https://www.wattpad.com/1627285620-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-48-%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B1

Απόψε η Noelle είδε μια πλευρά του Luca που κανείς δεν την είχε προειδοποιήσει ότι υπάρχει.
          Όχι τη διασημότητα.
          Όχι τον γόη.
          Όχι τον εφιάλτη συνάδελφο.
          Κάτι χειρότερο.
          Κάποιον που θα μπορούσε πραγματικά να ερωτευτεί.
          Το Κεφάλαιο 47 ανέβηκε.
          https://www.wattpad.com/1626325918-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-47-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%82

«Γυναίκες... Μας καταστρέφουν τη ζωή», αναστέναξε ο Noah, πίνοντας μια γουλιά από την μπύρα του.
          «Γι' αυτό δεν τις κρατάς για πολύ;» ρώτησε ο Luca, με τη φωνή του να στάζει δηλητήριο.
          «Δεν τις κρατάω καθόλου, για την ακρίβεια. Θέλω να είμαι ευέλικτος. Και μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν περιμένουν πολλά», εξήγησε ο Noah.
          Πώς είχε αλλάξει έτσι. «Κύριε Γόη...» τον χλεύασε.
          «Συλλέκτης, παρακαλώ. Αναζητώ σπάνια πετράδια», είπε ο Noah, με φωνή σαγηνευτική και βελούδινη. Ο Noah επικεντρώθηκε στο μπουκάλι μπύρας. Το κοίταξε απ' όλες τις πλευρές, μέχρι που έμοιαζε να διαβάζει και την ετικέτα. «Μου ξέφυγε ένα πετράδι πρόσφατα...»
          «Καημένε μου!»
          Έγνευσε καταφατικά. «Ναι. Ένα γαλλικό πετράδι», είπε ο Noah, κοιτάζοντας τον λοξά. Με νόημα.
          Όχι, δεν μπορεί να εννοεί αυτή!
          «Τι; Δεν είναι κακή και εν συναντήσαμε καμία άλλη Γαλλίδα τελευταία, έτσι δεν είναι;» επιβεβαίωσε ο Noah.
          Ο Luca πάγωσε. Κούνησε ελαφρά το κεφάλι του σαν να ήθελε να κάνει επανεκκίνηση στον εγκέφαλό του. Πρέπει να άκουσε λάθος.
           «Αστειεύεσαι. Προφανώς», είπε, με τα χέρια του να πιέζουν έντονα τη φιάλη της μπύρας.
          «Όχι. Προσπάθησα να δω τι την ενδιαφέρει», είπε ο Noah ήρεμα.
          Τα αυτιά του Luca άρχισαν να βουίζουν. «Από όλες τις γυναίκες στον κόσμο... Γιατί αυτή; Ξέρεις... Ξέρεις ότι θέλω να τη διώξω, κι εσύ... της την πέφτεις;» ρώτησε, με ένα βλέμμα γεμάτο απορία, δυσπιστία.
          Ο Noah σήκωσε τους ώμους. «Γιατί όχι;» ρώτησε αδιάφορα. «Δεν είναι ότι την θες εσύ, έτσι;»
          
          Αισίως φτάσαμε στο κεφάλαιο 44!  https://www.wattpad.com/1625027611-the-intern-he-hates-%CE%BA%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF-44-%CF%83%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%B1

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Έτοιμο το κεφάλαιο 35 - Είναι Ένα Παιχνίδι. Δεν Θα Χάσω! Το αγαπημένο μου αποσπάσμα: 
          
          Το πρόσωπό της απείχε μερικά εκατοστά από το δικό του. Μπορούσε να νιώσει τη θερμή ανάσα του. Είδε τα μάγουλά του να κοκκινίζουν. Ακόμα και με το μακιγιάζ.
          «Επειδή είσαι ένα καθίκι, και δεν θα ξεχάσω εύκολα αυτό που έκανες», του είπε και οπισθοχώρησε.
          Παίζω με τη φωτιά...
          Τώρα πάλευε να ελέγξει την καρδιά της που χτυπούσε ξέφρενα, ενώ τα γόνατά της έτρεμαν. Πριν από μία στιγμή της είχε φανεί εύκολα. Μόνο που… δεν ήταν καθόλου.
          Στάθηκε ωστόσο με περιφάνεια και προσποιητή ευλάβεια, παρακολουθώντας τον να την κεραυνοβολεί με ένα έντονο βλέμμα. «Είσαι... Είσαι τρελή; Τι κάνεις; Ο κόσμος μπορεί να νομίσει...»
          «Ήθελα να γίνω σαφής. Αν δοκιμάσεις οτιδήποτε καινούργιο, μπορώ να σκαρφιστώ κι εγώ μερικά κόλπα». Ήταν μια απαραίτητη απειλή. Αν ήθελε να επιβιώσει δίπλα του δυο μήνες ακόμα έπρεπε να του αποδείξει ότι δεν ήταν εύκολος στόχος. Ότι ήταν όντως τρελή.
          
          https://www.wattpad.com/story/407099386-the-intern-he-hates