Aşkın solmuş bir çiçek gibi rüzgara karşı sallandığı bir devirde ben umutla suluyordum onu. 
    Oysa başta bilmezdim ölünün geri döndürülemeyeceğini. 
    Sonradan parıldadı kafamda sevginin kül olup bittiği. 
    Lakin inanırdım hep lanet mucizelere. 
    Bir gün belki bana açar diye. 
    Farkında bile değildim... 
    Umudum, heyecanımın, güvenimin ve benliğimin döktüğüm sularla birlikte israf olduğunun...
     Farkında değildim.