cemre_eren

Okyanus'a yeni bölüm geldi. Ve benim de birkaç günlük kısa tatilim sona erdi, yarın yine nöbetçiyim. Bu ay çok daha beter bir çalışma temposu olacak daha fazla nöbet daha fazla işyükü. Bu yüzden bir sonraki bölüm ne zaman gelir bilemiyorum. Sahaflar Semti ve Haslet bekleyenler o hikayeleri de unutmadım, yazacağım inşallah ama dediğim gibi vakit ve enerji bulabilirsem
          	https://www.wattpad.com/1631754471-okyanus-suret-2

cemre_eren

Okyanus'a yeni bölüm geldi. Ve benim de birkaç günlük kısa tatilim sona erdi, yarın yine nöbetçiyim. Bu ay çok daha beter bir çalışma temposu olacak daha fazla nöbet daha fazla işyükü. Bu yüzden bir sonraki bölüm ne zaman gelir bilemiyorum. Sahaflar Semti ve Haslet bekleyenler o hikayeleri de unutmadım, yazacağım inşallah ama dediğim gibi vakit ve enerji bulabilirsem
          https://www.wattpad.com/1631754471-okyanus-suret-2

cemre_eren

_Ben aşka inanmam Gülşah. Aşk diye bir şey yoktur.
          
          _Çok yazık ki buna katılacağım. Zira beni aşk kurtardı. Aşık olduğum kişi kurtardı.
          
          _İnsanları başka insanlar kurtarmaz. İnsanı sadece kendisi kurtarabilir.
          
          _Ama yapamadım. Gücüm yetmedi. Kolunu uzattı ve beni o belime kadar battığım o bataklıktan çıkardı.
          
          _Hiç korkmuyor musun?
          
          _Neden?
          
          _Elini çekerse aynı bataklığa düşmekten. Bu kez beline kadar değil, nefes boruna kadar çamura batmaktan...
          
          _Korkmalıyım belki de.
          
          _Birine kendi hayatınla ilgili bu kadar büyük bir güç vermezsen korkacak bir şeyin kalmaz.
          
          _Sen aşka inanmıyor değilsin değil mi? İnanmamak istiyorsun.  Kim bıraktı senin kolunu? Kim sen bataklıkta boğulurken sessizce izledi. Herkes aynı değildir, biliyorsun değil mi?
          
          _Herkes aynılaşır, onlara aşık olduğumuz sürece. En nazik olan bile en acımasız caniye dönüşebilir. Bazı cinayetler nezaketle işlenir.
          
          Okyanus

cemre_eren

Kendi kendime güldüm. Bunlar ne yüzsüz insanlardı böyle? ''Bu alaycı merhamet karşısında öfkelenmiş olmalı.'' dedim.
          
          ''İncinmişti. İhanetten dolayı değil, terk edilmiş olmaktan dolayı. Yüz üstü bırakıldı Gülşah ve bu onun canını her şeyden çok yaktı. Sana çok aşık. Öyle ki bir gün onu aldatsan bile belki seni affedecektir ama terk edersen, hangi sebepli olursa olsun terk edersen asla affetmez. Babasını ve kardeşini asla affetmediği gibi...''
          
          Kırılgan bir sesle sordum. ''Onu terk ettikleri için mi?''
          
          ''Annesini terk ettikleri için... Çünkü hastalığı değildi annesini öldüren. Terk edilmekti. Terk edilmek insanları öldürür.''
          
          Okyanus gelecek bölümden kesit