Sa mga new readers ng stories ni author, avoid reading this. Para iwas spoiler. Thank uuuu
Hi author, i hope you're doing well po. I want to thank you sa pag gawa po ng ALOA, kahit masakit yun. Like literal po na masakit sya, and madaming days na di ko kino-continue itong basahin kasi nabasa ko sa tiktok and dito na masakit daw yung ALOA. Sabi ko dati "ay masakit ba toh? Siguro di naman ganon kasakit" and pakshet, sobrang sakit pala thor. Also, napagalitan pa'ko ni mother earth kasi tumili ako, kilig na kilig ako ta's ganon ending author?
Anyways, somewhat nagiging relatable si diana para sa'kin. Because medyo na-eexperience ko yung mahalin ang isang tao ng patago (technically hindi patago, kasi umamin na'ko. Pero kala nya naka move on na'ko. So consider pa din as mahal ko sya in patago), it's been 3 months after i confessed to that person, and maling desisyon ang umamin ng December kung ayaw mong mag celebrate ng pasko and new year ng broken.
What I'm trying to say is that feel ko baka magaya ako kay diana na nagmahal ng sobrang tagal. And di naka move on. While I'm reading ALOA, napapa-isip ako na "what if maging ganito din katagal yung maramdaman ko kay *****". Tama nga si diana, pag umamin— it's either makakamove-on or lalalim yung nararamdamn mo towards that person.
I feel bad for Athena too, kasi nabubuhay sya sa illusion, they deserve a happy ending talagaa. After 20 years ng taguan ng feelings, just for that to happen? Gosh, muka na'kong Chinese kakaiyak thor . Parang kinagat ng ipis yung mata ko huhu.