Charlotte Petrova

"Chaos w jego głowie ucichł. Ból serca ustąpił. Drżenie dłoni zniknęło. 
          Była tylko kojąca cisza, ciepło otulające całe jego ciało i słodki zapach karmelu i wanilii. 
          Siedział nieruchomo, tuż obok Hermiony, ich kolana stykały się delikatnie, a dłonie wciąż pozostawały złączone."
          
          Nie płaczę, to po prostu pyłki : ( Moje kochane bubu <3

Nawet nie wiecie jak bardzo trzęsą mi się właśnie ręce podczas pisania kolejnych scen. Matko Jedyna, co za emocje

Rozdział 29, cz. 2 w niedzielę o 21:00 
          
          A tu mały dodatek przy okazji dzisiejszej daty ;)
          
          https://vm.tiktok.com/ZNd3pdUjG/

"Przymknął oczy i dodał: — Pójdę już. 
          Odwrócił się i chciał ruszyć w stronę korytarza, a następnie lochów, gdy Granger zerwała się z miejsca i złapała go mocno za dłoń. 
          — Zaczekaj — jej głos był słaby i drżący. 
          Spojrzał na nią z niezrozumieniem. 
          — Zostań ze mną, Draco — poprosiła cicho. "
          
          Mam wrażenie, że moje serce krwawi podczas pisania tych scen.

Padniecie na scenie balu! Ja padłam podczas pisania. Jednak co mocniejsze fragmenty zostawię Wam na moment czytania ;D
          
          "Niemal zazgrzytał zębami, gdy uświadomił sobie, dlaczego nie mógł znaleźć Granger. 
          Po prostu źle szukał. 
          Chciał wypatrzeć w tłumie gęstą, nieokiełznaną masę brązowych włosów, całkowicie ignorując możliwość, że Granger postanowi pozbyć się swoich loków."

"Granger przygryzła wargę, sprawiając, że prawie stracił oddech. Pokręciła głową i wyszeptała cicho:
          — Puść mnie — jej głos był słaby i niepewny."
          
          Być może powinniście nastawić się na naprawdę mocną część drugą... Jeśli moje plany nie zawiodą, to widzimy się w rozdziale już w sobotę.

"Hermiona Granger miała go zabić. I, Merlin mu świadkiem, umarłby szczęśliwy. "
          
          Daję znać, że wciąż piszę, ale, jestem bliżej końca niż dalej

"— Przepraszam — spojrzał jej głęboko w oczy. Dłoń mu drżała, gdy wyciągnął ją i odgarnął zbłąkany kosmyk z jej twarzy. Miała opuchnięte oczy, zaczerwienioną buzię, a mimo to wydawała mu się najładniejszą dziewczyną pod słońcem. — Przepraszam za to co zrobiłem i za to co powiedziałem. 
          — Dlaczego, Malfoy? Dlaczego taki jesteś?
          — Bo nie mam wyboru. "

Nie wiem kiedy pojawi się część druga, zwłaszcza że złośliwość świata mnie dotknęła i walczę z zapaleniem płuc... Natomiast podzielę się z Wami jednym z fragmentów części drugiej.
          
          "Przełknął głośno ślinę i spojrzał wujowi głęboko w oczy. 
          — A ojciec? — zapytał drżącym głosem. — Co z ojcem?
          Clément uśmiechnął się delikatnie. "

Więc... jak się trzymacie po części 1 ;D?