cheritopia

ergenliğim bitince ve psikolojik sorunlarım da duygusallığım da pat diye kaybolunca yazmayı da bırakmışım

kayalıklar abisinin aldığı ilgiden geri kalmaya dayanamadı, tepeler de hemen arasına katılmak istedi….
          
          şaka bir yana, bir buçuk yıldır bağrımda kopup duran birateşti bu. tarzı yazdıklarımdan çookkk farklı n’olur onu da sevin, n’ooolur <3

daha bitirmediği 38384 fic varken birdenbire yeni fic patlatmak deyince de biz

toplumun en küçük yapıtaşı diye en güvenli yapıtaşı olduğunu sandığınız taş vuruyor sizi dizlerinizin arkasından.

her şeyin düzeldiğinden emin olmanın 2. yılında bile yine kendimi evin bahçesindeki sokak lambasına uzunca bakarak bir şeyler beklerken buluyorum 

__________________________________
          
          sevecen bir bakışla gözlerimi kısıyorum, gülümsemem büyüyor ve bu kadarıyla seviyorum onu işte dosdoğru. kalbimin de beynimin de itiraf edemediği şeyler var intak. yüzümle yetin şimdilik, gerisiyle ilgilenmeyiver, zira beynimi açsan şu an NELER OLUYOR BÖYLE diye bağırır. hiç girmeyelim oraya.

Kadıköy'ü gercekten çok iyi özetlenmişsin, intak'ı ayrıca tanıtmadın ama bence dışa dönük bir karakter olacak jiunga kıyasla 

aşkım yeni görebildim beni etiketlemişsin shoho fici bir sen kaldın bir de ben, çok seviyorum seni ♡ 

televizyonu izlemeye devam ediyorum. oysa nefret ediyorum bu diziden. sıcaktan da nefret ediyorum. yazdan da nefret ediyorum, kalabalık olan şehir sokakları daha bir gürültülü oluyor çünkü. beynimi hatırlatıyor.
          
          kalabalıklardan da nefret ediyorum.

hiatus over arkadaşlar