chesvielle

hiç ölümü bu kadar yakından hissetmemiştim. benim yakınım değildi ama yakınlarındaki salt acıyı ve çaresizliği iliklerime kadar hissettim.

eskiye dair tüm depresyonumu ve ruh halimi gözlemleyebilmemi sağlıyor mesela

buraya çok yazmıyorum artık ama sonrasında geriye dönüp bakmak çok hoş unuttuğum anılarımı anımsıyorum ve ileride iyi ki yazmışım diyeceğime eminim o yüzden yazacağım ara ara

+ “gerçi bizimle pek iyi ilgilenmedi ama..”
          - “evet o yüzden teşekkür etmek istemedim açıkçası.” 
          + “hayır teşekkür etmemin onun iyiliğiyle alakası yok, benim iyiliğimle alakası var.”

manifest ruyama bile girdi oyle bi sevgideyim kucukken yasamadigim fanligimi bu yasimda yasamak bana da surpriz oldu AHSJAHSKWJSKW

twitter nickim ve hesabım o kadar güzel ve ben ki burayı da öyle yapmak istiyorum ama anonlugumu bozamam

BEN SUEDAYIM BU ARADA

ne kadar kolay yükü insanlara bırakmak, dönüp bi aynaya bakmalı

“gözünü kapalı tutana etrafı anlatmaya gerek yok.”

teşekkür ederim beni düşündüğün için ama bu benim kararım. benim hayatım ve benim yolum. sen o yol çok güneşli olduğu için bundan rahatsız olmuş olabilirsin ama belki ben o güneşte çiçek açacağım, bilemezsin.