nisanda yasananlardan sonra istanbulda hicbir sey olmamis gibi davraninca duzensizligimizin icine kurdugum duzenle mutluydum. sacimi taradi, kuruttu, beni dinledi, beni anladi, bana ilk defa bu kadar seffaf bi sekilde kendini acti, ona sarilarak agladim, saclarini oksadim uzun sure, gece birlikte uyuduk, sabah uyandigimda onu ben uyandirdim. yillarca hayal ettigim her sey gerceklesti ve bunlarin hicbirinde kalbim yerinden cikacak gibi atmadi. sorun yoktu, hislerim normaldi, gecmiste bir sey olmamis gibi mutluydum. varolusuma ihanet gibi bi davranis olabilir belki sonucta ona karsi hislerim 17 yillik hayatimda hissettigim en gercek, en derin ve aski iliklerime kadar hissettiren olaydi. yine de olsun mutluydum hikayenin sonunda. trenden inip sarilip gorusuruz derdik birbirimize, bir daha gorusmeyiz muhtemelen biliyorum. gelelim o tren yolculugunun yarisi yuk oldu bana. agzindan cikan iki cumle falan kendimce kurdugum duzeni bozdu. 3 yilimdaki parcalari sarsti, tekrardan bir seyleri rayina koydu. ne dusundugumu bilmiyorum cunku dusunemedim hicbir sey. kafami cama cevirdim sarkimi actim -let it happen- sonra kendine dondurdu beni. biraz far ve gloss surdu bana. indik sonra trenden. beni eve gidince engelleme tamam mi dedi. her zaman sarilan kiz bu defa sarilmadi son kez olmasina ragmen. gorusuruz dedi hizlica gitti. neden sarilmadigi cok ucu acik bi mevzu. yorumsal. bu yasanmasaydi kafam daha rahat olurdu evet ama bizlik bi son olmazdi. 3 yilda onunla kafamin bu acidan rahat oldugu tek bir an bile yoktu. basladigi gibi bitti diyebilirim o yuzden. bize uygun bi son. abi biz kimiz amk. prive post attim sonra. istanbul postu olmasi lazimdi ama istanbuldan cok biz variz. alta da yazdim “gecenin dordu besi olsan da ben yine de seni severim ya” o da yorumlarda dedi ki “siir gibi kadinsin”
siirlere bayilir btw
