sadecenani
sana olan hislerimin basit bi hoslanti veya benim icin sadece bir crush olmadigini anladim hyunwook. evet 5 yil surdu ama 3 gun once o gece aslinda her seyin farkina vardim. imkansizim..)
sadecenani
oha ruyama girdin neden????? niye aklimi karistiriyosun simdi 7/24 beynimde olucaksin
•
Reply
sadecenani
hyunwook, biliyo musun her karakterin bana farkli seyler ogretiyor ama beni derinden etkileyen etkisinden cikamadiklarim dedigim gibi ha yichan ve ahn suho kesinlikle hayata bakis acimi degistirdi ne kadar denersek deneyelim kaderimizi degistiremedigimizi ama hayati az da olsa kolaylastirmak tamamen kendi elimizde bunu ogrendim, cabanin sonuc verdigini ogrendim, imkansizin icindeki imkanlari bulmayi ogrendim, sayende isaret dilini ogrendim ve isaret diliyle konustugum bir arkadas bile edindim zorbaliga ve haksizliga karsi asla susmamayi ve bazen cesaretli olmamiz gerektigini de senden ogrendim. eungyeol ve sen, sieun ve sen hayatima gercekten derin bir iz biraktiniz :)
•
Reply
feyzoyevski
saka gibi
feyzoyevski
cok yorgunum niye böyle
jeonlykie
abo
Gunesversion
Kendim olmayı seviyorum
feyzoyevski
ben ne yapıcam tercih döneminde
feyzoyevski
cok sıcak amınakoyim günese silah cekicem
Gunesversion
Saatlerce kitap okuyup hayal kurdum
Gunesversion
Bugün gece gökyüzü yine hiçbir şey olmamış gibi duruyordu. Yıldızlar yerindeydi, ay her zamanki sessizliğini takınmıştı. Sadece ben biraz eksiktim.
Elimde yavaş yavaş soğuyan kahve, diğer elimde dumanı gökyüzüne karışan bir sigara vardı. Bazen düşünüyorum da... İnsan bazı şeyleri gerçekten unutmuyor galiba. Sadece onlarla yaşamayı öğreniyor. Eski bir şarkıyı ilk notasında tanımak gibi; kalbin de bazı hisleri hiç şaşırmıyor.
Bu terasa her çıktığımda gökyüzü bana aynı soruyu soruyor gibi hissediyorum: "Bugün de sustun mu?"
Evet, sustum.
Çünkü bazı cümleler sesli söylenince küçülüyor. Oysa içimde öyle büyükler ki... Belki de bu yüzden onları sadece yıldızlara emanet ediyorum. Onlar kimseye anlatmıyor.
Kahvemden son yudumu alırken fark ettim; gece, insanın en dürüst aynası. Gündüz saklamayı başardığım her şey, karanlık olunca usulca yanıma oturuyor. Kırgınlıklarım, yarım kalmış vedalarım, "Acaba?" diye başlayan ihtimaller... Hepsi sessizce bana bakıyor.
Belki de büyümek, cevapları bulmak değildir. Belki sadece bazı sorularla yaşamaya alışmaktır.
Sigaramın son dumanı gökyüzüne karışırken içimden tek bir cümle geçti:
"Bir gün bu geceyi hatırlarsam, umarım sadece yıldızları hatırlarım. Canımı acıtan düşünceleri değil."
Sonra günlüğümü kapattım.
Ama gökyüzü, sanki benim yerime yazmaya devam etti.