#

küçük bir ekrana dokunarak parmak izlerimizi hissedebilirdik

ne aşkı beyefendi
          limanı alabora olanın denizi gelgitli olur

ölümün her an yaşanabilme ihtimali, hayatın bize sunduğu zarafetin temelini sunuyor. ne yazık ki Sokrates için ölüm bir yenilgi, bir yıkılış değildi, bir çareydi.

Bazen istediklerimiz
          Olunca unutacak.
          Olmayınca
          hatırlayacak kadar
          aciziz.

Rezil tutkuların dayanılmaz acıları içinde kaybolmuş bir âşık

herkes aynı çamurun içinde fakat bazılarımız gözlerini kaldırıp yıldızlara bakıyor

var olduğumu 
          fark etmiyordum artık;
          kendim de değil
          o'nda
          varoluşuyordum

Hayatımda hiç bu kadar hayattan bağımsız ve bir o kadar da hayatta hissetmemiştim.

insanlara baktım eğleniyorlardı.
          ve bir de kendime baktım
          tıklım tıklım yalnızdım.

Ben uçmaya başlayınca 
          karadan bakanlar bana esip güldüler. Ben de gidip bütün limanlarımı yaktım.