Emrick Albrecht

Günaydınlar 

Burada her şey yavaş ilerler. Çünkü travma acele etmez. 

Ay’a mı gülümsedin?
          Bu ne güzel gece…
          
          İyi geceler.

Hesabın güzelmiş

Başlangıçta, karşılaştığım bazı hikâyeler beni endişelendiriyor olsa da, bir gün bu eserleri okuyacağıma inanıyorum. Umarım…

Sıkılmışım gibi

Hayat seni boktan bi otobüse sokmuş gördüğün herkese yer veriyorsun…

“Yan yana durmak bu kadar sessizken,
          neden bu kadar yer kaplıyordu?”
          

Sana sarılır her satır.

Bir edebiyat öğrencisi?