Günlerden Pazar,ne yaparsam eskisi gibi olmamakla beraber kendimce şunu diyorum,eskisi gibi olmasını istememin tek nedeni geçmişe duyulan özlem ve bununla beraber eskiye dair zihniyetimde hala o'na dair de özlem kırıntıları var.Kalbimden aklima giden tek yol bana yalnızlık emareleriyle dolu satırlar yazdırıyor.Aşkın ne olduğunu hala tatmış değilim.Şayet tam olarak neyi sevdiğimi bile bilemeyecek kadar acizim.Lakin insan böyle değil midir zaten?Acizlik kokan insan vücüdu ve daha kendi benliği oluşamamış lisanı zihniyetiyle işbirliği içerisinde sevgi adı altında adlandırılan şeyi anlamlandırmaya çalışır hayatı boyunca.Siz onu anlamlandırın sevgi sizi değil.Bunu yapmaktan korkmayın hiç bir şey eskisi gibi kalmaz,kalamaz. Şayet kalsaydı işte o zaman sevgi insanı adlandırırdı ,insan sevgiyi değil.Bunu okuduysanız panoma hislerinizi yazmaktan çekinmeyin,bir emare busesi bırakın satırlarınızla.