luvveunlinos
grswtafafafafafagastuturururufyfyfyfyfufy
cilwkhan
luvveunlinos
piciz abi ocuz abi kafamiz karisir bir sey yapamayiz abi piciz ocuz abi
luvveunlinos
aglamak istiyorum midem bulaniyor disim agriyor kafam karisik kalbim sikisiyor canim yaniyor
luvveunlinos
herkesin suslu bir hikayesi olmak zorunda mi emin degilim. ama benim suslu bir hikayem yok. istanbul'da orta gelirli bir ailenin kiz cocuguyum. bu yuzden de hayatim hep cok siradan oldu, degistirmeyi de hic istemedim. "farkli" olmayi ben secmedim kisacasi. ama ailem icin her zaman farkliydim, arkadaslarim icin her zaman farkliydim, cevremdeki herkes icin her zaman farkliydim ben. cevremdeki tum arkadaslarim ailesinin kiymetlisiydi, cunku onlarin dediklerini yaparlardi. kendi dusunceleri de onlarin dusunceleriyle ayniydi. hayalleri, umutlari, hedefleri.. her biri ortusurdu ailelerinin kafalarindaki "iyi cocuk" modeliyle. ama benim hayata bakisim farkliydi. benim hayallerim, benim hedeflerim, benim umutlarim. hepsi bana aitti. hicbirini "ailemle" paylasmadim. daha dogrusu paylasamadim. cunku onlar, hayallerim onlarinkiyle uyussun istemislerdi ben ise tam bir arizaydim. her zaman onlardan farkli bir renk oldum, her zaman farkli guldum, her zaman farkli dusundumkendimi sectim yani. bu da onlari geride birakmam gerektigi anlamina geliyordu. ben de oyle yaptim, onlari ve dusuncelerini kendimden geride biraktim. sonra da ailem diyebilecegim insanlarla tanisana kadar yapayalniz kaldim.
luvveunlinos
hicbir arkadasim gibi de olamadim cunku. onlar guzeldi, guzel dusunurlerdi, guzel renklerdi, guzel gulerlerdi. ben ise siradandim. guzel degildim, karmasik dusuncelerim vardi, rengim de acik maviydi. klasik bir maviydim ben, kimisinin huzuru olmustum kimisi de "cabuk kirlenir yikasan da lekesi cikmaz" demisti benim rengime. buydum, bu kadardim herkes icin. kimse icimi acip bakmak istememisti. kimse sormamisti alfie'nin hayallerini. her zaman kendimi suclattirdilar bana biliyor musunuz? ama ilk kez kendimi suclamadan oturup dusunebiliyorum tam su an. her hikaye bir hayat midir yoksa her hayat bir hikaye midir bilmiyorum ama bildigim bir sey var, ben kendime cok haksizlik yaptim. insanlardan cok sey bekledim ben. onlarin hayatina ya da hikayesine cok kaptirdim ben kendimi. benim kendi hikayemi baskalari yazmak istedi bu yuzden. ama izin vermeyecegim, benim hikayemi yazamayacaksiniz. beni sevmeyin tamam mi? hicbirinizin sahte sevgisini istemiyorum. insanlarin hikayelerindeki yerinizi cok buyuk zannediyorsunuz. benim dusuncelerime ucubelik diyenler, kendinizi bu kadar onemli gormenize ne diyorsunuz? dogru kelime "acinasi" olmali. ben sizi seviyorum ama lutfen siz beni sevmeyin, sizden nefret edemeyecegim orasi belli. ama siz benden edebilirsiniz, yeter ki suslu olmayan siradan hikayemden uzak durun. ha bu arada ben guzel de gulemem zaten.
luvveunlinos
benim niye
luvveunlinos
of cidden biktim ya
cilwkhan
selammm
luvveunlinos
bu panoyu bulan varsa a yazsin buraya ayagimi denk alicam
luvveunlinos
of uzgunuuuummm mutsuzuuummm sereffffsiiizzziiiiimmmmm
luvveunlinos
ya diyecek hicbi lafim yok of of diye diye kaldım ne diyecegim ne denir