clairie___

https://www.wattpad.com/story/352573079?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=erikgozlukedi&wp_originator=F%2BMcyXF2NFf9BJNvrA3YYT1ektW7LYsGEZutTvr%2BXaQCAE2lsQmLsTKkR27%2Fi8tu0x370t74QOhOdIdyZAAuAB5zkhREl1bC%2Bd4Aa3dNvPJ%2BjPU6C%2FYpIIOFyoJD%2BbS4
          
          https://www.wattpad.com/story/346503219?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=erikgozlukedi&wp_originator=m%2Ba1DEQ0mo3xADdi7lGDw3UQMxEFqf63%2FYwyOEsLjcpMnkafM5Q%2BpbKd92Plf6CyweMAccKYW5GH0udpDv5LPNCcBQ%2F4ngD%2BOM9l2n88LgO6dpWcouFDvT52Z0YeEo%2Ff
          
          Kitaplarımı okumak ister misin?
          
          Eğer beğenirsen beni takip etmeyi, yorum yapmayı ve oy vermeyi unutma lütfen :))
          
          Bu kitapların yazıldığı hesap @erikgozlukedi hesabıdır :)❤️

          Yağmur sesleri cama çarparken eşlik ederdi bana. 
          Koskoca odada bir ben bir de, ben...
          Güldüm, ağladım, kızdım, oynadım, dans ettim...
          Yalnızca ben ve ben...
          Ne güzeldi o günler oysa...
          Nedir bu acı o halde? 
          En güzel an... 
          Neden her seferinde yakar canımı böyle?

gözlerini açtığın bu mavi diyarda;
          
          bir günün dahi olsa geri dönüşü olmayacak,
          
          tek şeye dahi geri dönemeyeceksin.
          
          her kar tanesinin birbirinden farklı olması gibi farklı günlerin,
          
          baharda açıp, solup yiten çiçekler gibi anıların...
          

Ben bir kelebeğim, 
          
          bunu bilerek yaşıyorum. 
          
          Güzel,
          
          güzel olduğu kadar hayal. 
          
          
          Zaman yok; dünya benim, hayat benim, zaman benim, bildiğim her şey benim.
          
          Ben şimdi koşacağım, 
          
          Şimdi yaşayacağım. 
          
          çünkü yarın...
          
          yarın zaten yok.

          Kafam ile burası arasında bir yerdeyim. 
          
          Nerede olduğumu bilmiyorum. 
          
          Ne oluyor bilmiyorum. 
          
          Kontrolü kaybettim. 
          
          Artık benden başka bir şey istemiyorum. 
          

Kelimelerim tuhaf, hislerim karmaşık. 
          
          Herkes benim gibi mi? 
          
          Her insan gerçekten de bir labirent mi? 
          
          Soramıyorum, korkuyorum. 
          

Bu özürün kimden geldiğini de bilseydim keşke :(

Denize kıyısı olan bu küçük kentin denize açılan önemsiz bir sokağının üzerinde yaşıyorduk ikimiz, her günümü denize ulaşmadan seni görebilmeyi umarak geçirdim. ‬
          ‪Bir gün bile sana ulaşamadım ama her gün senin kadar güzel olan o denize ulaştım, bu hiçbir zaman yeterli olmadı.

Şehrin diğer kıyısına doğru yola çıktığımda; ne orda bulunan kişi bendim, ne İzmir gerçek İzmir... Ben değiştim, İzmir değişti. Bu sanki, bambaşka bir dünyada olmak gibiydi. 

Ben seni neden hala unutamıyorum ki