küçük yaşta annemin bana omuzlarıma bir yük misali bıraktığı sırla yaşadım, benimle birlikte mezara girecek olması mı yoksa yeryüzündeki bir canlının bile beni anlayamayacak olması mı beni bu vakitler öldürüyor bilmiyorum
içime atmanın sıkıntısını yaşıyorum
bunu benimle paylaşman için çok küçüktüm anne
taşıyamayacak kadar küçüktüm, şimdiyse en ufak meltemde sarsılıyorum
küçük yaşta annemin bana omuzlarıma bir yük misali bıraktığı sırla yaşadım, benimle birlikte mezara girecek olması mı yoksa yeryüzündeki bir canlının bile beni anlayamayacak olması mı beni bu vakitler öldürüyor bilmiyorum
içime atmanın sıkıntısını yaşıyorum
bunu benimle paylaşman için çok küçüktüm anne
taşıyamayacak kadar küçüktüm, şimdiyse en ufak meltemde sarsılıyorum
dayanmak en zor eylem
zor durumlar için ayırdı insan hep bilinmiş bir söylem kenara
duymak fayda etmez sağıra zaten
bir kör olsan, yirmi seneni böyle yaşasan
yirmi birde tanrı gözünü açsa, ”-nerdeyim?” ve ”-kim bu şahsiyetler?” deyip bocalamaz mısın?
ah bedava sirke sen mi baldan tatlısın?
sevaplarım günahlarımla sevişir halde
mubah mülakatlarım, takıp içimi yer oldum
çok takıntı şutladım, o tek somuttu ben soyutladım
bir yanlışı iki kez afladım, üç etti elvedaladım
her sabah güneşle uyanıp yağmur özledim
çoğu zaman bir fırtınayla titredim
ben bulutlarımda bir melekle karşılaştım, çok güzeldi aşık olamadım
bazen bazı şeylerin eskiye döndüğünü sandığınızda
trajikomik şekilde ansızın yenilgiye düştüğünüzü anlarsın
komiktir çünkü bünyen bu tatlı yalana alışmıştır
gerçeği görmektense sır perdesi arkasına çekilenlerdir
görmezden gelmenin görülmek istemekle o ince çizgisi gibi
tırnaklarınla çıktığın düz duvardan her seferinde aşağı çekilmendir
yanılmak mıdır insanı düşündüren?
fazla düşündüğünden mi aldanmak isteriz?
bilinmemezlik kapılarımı ecel misali çalarken
saklandığım kuytu köşeye sindim iyice
dönüp baktığımda geriye
yaşadıklarımı bu denli unutup tekrar şans yaratmanın
ne biçim zor olduğu görülmez mi?
beklentileri karşılayamamak mıdır acım?
her şeyi yutmanın mide bulantısı
kafamdaki kusmanın tek yolunun ölüm düşüncesi
kimsesizliği küçük yaşta yaşamanın azizliği
şimdi gelip bağırsan bile yalnızlığımı
kendine yoramazsın
benim kimsesizliğim kendimde
kalabalık bir aile sofrası değil
o kalabalıkta kendinle baş başa kalmaktır