coktayarramda

Yaşayamadıklarımız içimde hapsolmuş bebeğim
          	seninle konuşamadıklarımız
          	daha çok şey var da kader diyelim
          	diyorduk konuşmasak da biz anlaşırız

coktayarramda

Çıkmazdık hiç bodrumdan 
          dolardı seninle tüm boşluklar
          bir sandalyede sevişmektendi
          bacaklarındaki morluklar
          çok yalnızım ben yokluğunda 
          sen yine gelirdin her kovduğumda
          üstüme yapıştı zorluklar 
          mantık kararım olduğunda