Siyah yağmurluğuma kendi gölgem gibi sarınarak hap şişesini açtım ve hapları yudumlar arasında birer birer, hızla yutmaya başladım. 

 Önce hiçbir şey olmadı ama şişenin dibine yaklaştıkça gözlerimin önünde mavili kırmızılı şimşekler çakmaya başladı. Şişe parmaklarımın arasından kaydı ve yere uzandım.

 Sessizlik, yaşamın çakıllarını, kabuklarını ve tüm darmadağın yıkıntısını çırılçıplak ortaya sererek çekiliyordu. Sonra, gerçekle hayalin sınırında, birden toparlandı ve kocaman bir dalga gibi beni uykuya sürükledi.