cordysciel

Merhaba, yaklasık 2 yıl olmuş. Hatta 3. yıl olacak az kaldı. Beklemedigim bir anda okudum bunu ve beni derinden yaraladı. Annen hic değişmedi, baban değişmedi bazen iyi olsa da unutturuyor hemen iyiliğini, abinle aran daha iyi ama bazen onun da onlardan farkı kalmıyor. O kadar darbe aldık kı her yerden, herkesten bununla nasıl başa çıktığımızı bilmiyorum belkide çıkmamışızdır hala. Saglıgım çok kotu bir halde gün gectikce artan stresim beni öldürüyor. Obje gibi hissedip yaşayıp her şeyi içime attıkca faha beter oluyorum. Farklı olacağını düşündügün o sene başta cok guzeldi her şey seninleydi anca sonlara dogru seni terketti ve kaderinle yüzleştirdi. Belkide kaderimiz gercekten bu bilmiyorum ama yine de etrafımda güvenecegim 3 kişi var hiç olmazsa onlara sahibim. Yeni bir hayata başladım ama istedigimin bu oldugundan emin degilim çünkü çok korkuyorum ve eski hayatımı özlüyorum. Garip değil mi? daha 1 ay önce "kendi odamda" uzanıyordum. Daha 1 ay oldu ama ben 1 asır geçmiş gibi hissediyorum arkadaslarımı hayatımı cok özlüyorum nasıl alısacagım buraya hiç bilmşyorum kafayı yemek üzereyim kısacası mahvoldum ve bunun sadece bir başlangıc olmasından deli gibi korkuyorum ben sadece mutlu olmak istiyorum mutlu ve özgür kimseye hesap vermeden kimseue yükümlülüğüm olmadan kendime dair bile sorumluluklarım olmadan sadece yasamak istiyorum umarım bu hayatım güzel olur herşey istediğim gibi olur görüşürüz hoşçakal bu sene icinde bikaç defa daha geleceğim 2025de hiç gelmeyişimin hatırına.

cordysciel

Merhaba, yaklasık 2 yıl olmuş. Hatta 3. yıl olacak az kaldı. Beklemedigim bir anda okudum bunu ve beni derinden yaraladı. Annen hic değişmedi, baban değişmedi bazen iyi olsa da unutturuyor hemen iyiliğini, abinle aran daha iyi ama bazen onun da onlardan farkı kalmıyor. O kadar darbe aldık kı her yerden, herkesten bununla nasıl başa çıktığımızı bilmiyorum belkide çıkmamışızdır hala. Saglıgım çok kotu bir halde gün gectikce artan stresim beni öldürüyor. Obje gibi hissedip yaşayıp her şeyi içime attıkca faha beter oluyorum. Farklı olacağını düşündügün o sene başta cok guzeldi her şey seninleydi anca sonlara dogru seni terketti ve kaderinle yüzleştirdi. Belkide kaderimiz gercekten bu bilmiyorum ama yine de etrafımda güvenecegim 3 kişi var hiç olmazsa onlara sahibim. Yeni bir hayata başladım ama istedigimin bu oldugundan emin degilim çünkü çok korkuyorum ve eski hayatımı özlüyorum. Garip değil mi? daha 1 ay önce "kendi odamda" uzanıyordum. Daha 1 ay oldu ama ben 1 asır geçmiş gibi hissediyorum arkadaslarımı hayatımı cok özlüyorum nasıl alısacagım buraya hiç bilmşyorum kafayı yemek üzereyim kısacası mahvoldum ve bunun sadece bir başlangıc olmasından deli gibi korkuyorum ben sadece mutlu olmak istiyorum mutlu ve özgür kimseye hesap vermeden kimseue yükümlülüğüm olmadan kendime dair bile sorumluluklarım olmadan sadece yasamak istiyorum umarım bu hayatım güzel olur herşey istediğim gibi olur görüşürüz hoşçakal bu sene icinde bikaç defa daha geleceğim 2025de hiç gelmeyişimin hatırına.

cordysciel

Merhaba 12. Yaşım, nasılsın? Hala yaramiz kanıyor mu? Hala en degerlilerinin tanıştığın gerçek yüzüyle mi yüzleşiyorsun? Önce abin, baban, annen, arkadaşların,canından sevdiklerin... O gün kesinlikle benim dönüm noktam, hayatımın mahvoldugu o gün.. Merak etme devam ediyor hala kanıyor. Keşke kendimi yaramı sarabilsem çünkü biliyorum kendi yaralarima merhem olmadan içimdeki çocuğun yaralarına yani sana merhem olamam.. Herkesin içindeki çocuk 5 6 gibi küçük yaşlarken benim içimdeki çocuk daima 12 13 yaşlarında olacak.. Ben çünkü o gece büyüdüm,olgunlaştım, o gece öldürdüler o çocuğu ve ben o çocuğu içime gömüp her şeye ve herkese rağmen içimde yaşatmak için çabalamaya başladım. Acıyor mu hala canın kanıyor mu hala yaramız? Seni iyileştirmeyi inan çok istiyorum ama yapamıyorum çünkü ben daha kendi yaralarıma merhem olamıyorum ve yaralarıma her geçen gün yenisi ekleniyorken nasıl yapabilirim ki bunu? İyileşmeyi çok istiyorum, hemde çok. Keşke hep bir olsaydık, ayrılmasaydik, öldürmeselerdi seni gelmeseydi bunlar başımıza o kâbus gibi gün hiç yaşanmasaydı. Merak ettiysen söyleyeyim ben hala babamı ve abimi affedemedim, o korkunç gece aklımdan çıkmıyor! Peki yetmezmiş gibi yediğim bu dost kazığı? Hala bununla iç içe ve yüz yüzeyim hemde :) keşke yaşamasaydık bunları 13 yaşım, keşke o ihaneti tatmasaydık, keşke o kadar güvenmeseydik.. görüşmek üzere 12 yaşım, ben hep burda olacağım ve hala bizim için savaşacağım, çünkü bunu bize borçluyum ve ben hiçbir zaman pes etmeyeceğim. Seni çok seviyorum, kalbi kırık,herkese kırgın, dargın kız çocuğu

imanlikediniz

@ cordysciel  ayy askim umarim tecavvuz edilmemissindir
Reply