crynbhd__

Yazdığın şeyi okuyamıyorum, bildirimi var ama panoma gidince bir şey görünmüyor 

Nasılsın görüşmeyeli?

Aşk nedir haberin var mı çocuğum?
          Daha küçükken pencereden uzattığın avuçlarınla, toplamaya çalıştığın yıldızları ellerinde hissetmek.
          Hatta toplayamadığın için ruhunda sönen ışıkların yeniden sana göz kırpması.
          Gölgelerin dolaşıp uğultu yaptığı karanlıkta.
          Korkusuzca yürüyebilmek.
          Sevmek konuşmak değildir.
          Hiçbir şey söylemene gerek yok.
          Konuşmana gerek kalmadan bir şeyler canlandırabilmek.
          Başka bir ruhun ölü kalbini attırmak kıymetli bir şeydir.
          Karanlıkta uğultuların arasında tabutunda saklanmış, ölü ruhlara işleyen kadifemsi çığlıklar.
          Herkes bunu duyamaz.
          Duyamayanlar karanlıktan korkarlar.
          Çünkü insanı korkutan bilinmeyenleridir.
          Eğer karanlığın içinde ne olduğunu bilirsen.
          Heleki gerçek sevginin karanlıkta olduğunu anlarsan, hiç korkmazsın.
          Çünkü kimsesiz ruhlar gece çöktüğünde indirir maskelerini.
          Doğruları ve öz benlikleri ile dansa kalkarlar ay ışığı altında.
          Saçları ölüm meltemleri ile dalgalanırken,
          Hep bir ağızdan şarkı söylerler.
          Şimdi hâlâ korkuyor musun karanlıktan?

Gece vakti işittiğim kadifemsi sesine eşlik eder gibi ışıldayan gözlerin, bana sardığın ellerin, kıpırdayan dudakların.
          Güzelliğin tanrıçası Afroditin altın nefesi üzerine yemin ederim ki, sen ve sana ait olanlardan daha güzel bir şey yoktur gözlerimde.
          Petrusun fırçasının ışığa hükmettiği gibi bizde seninle karanlığa hükmedeceğiz ay ışığının altında.
          Işığın gittiği gece vaktinden geri döndüğü gündüz vaktine kadar baki kalacak bibirimize verdiğimiz sözlerimiz, derin sessizliklerimizde atılan çığlıkların arasına yeni gülümsemeler ekleyeceğiz.
          Fablinin tabloları gibi gerçek üstü gülüşler yakalayacağız kalplerimiz arasında

2351

zamanı gelir elbet başka kalplere dokunuruz.

yalandan da olsa,

2219

ne kadar çok düşünürsen
          o kadar yalnız kalırsın
          o zaman anlarsın
          seni tamamlayacak şeyin
          insanlarda olmadığını
          olmayacağını

İnsanın bir filmi seyreder gibi kendi yok oluşunu ağır bir çekimde izlemesi.
          Küçük bir çocukken kağıttan yıldızlar kesmek için kullandığı makası şimdi hayatını kesmek için kullanmaya başlaması kadar acı bir duygu yok.
          Düşüncelerim raydan çıkıp beni eziyor olsada bunun için kimseyi suçlamak istemiyorum.
          Kırık ayna parçalarında ne kadar güçsüz olduğumu görüyorum, kabul etmek iki kelime olsada ikiden daha fazla seneyi hayatımdan çalan bir kabullenme.
          Çevremdekiler hayatın devam ettiğini söylüyor, filim sarıyor ama görüntü yok?
          Yaşamın verdiği huzur ruhumdan çekilmiş kaybettiğim şeyler yada geleceğim için çabalamak istemiyorum.
          Çünkü ne için çabalayacağımı bilmiyorum öylesine siyah dumanlar var ki sanki bir gelecek yok, orda sadece şuankinden daha fazla mutsuzluk var.
          
          Bir sona yaklaştığımı fark ettim çünkü,
          
          Artık düşüncelerimden kaçmak için yattığım uykudan kaçar oldum, uykumda bile gerçek acılar var.
          Maskelerim artık yüzümde durmuyor.
          Kontrolümü kaybettim..