arkadaslar gece gece cok icime oturdu soylemeden edemicem 17 yasindayim ve karsima bi video cikti lise anilari, nostalji vb. bir videoydu. benim lisem diger liseler gibi degil ozel, yurtta kaliyorum ve hapishane gibi bir yer ve ben de diger tum lise ogrencilerinin en basit gunluk yasantilarina bile hasret kaldim. teneffuslerde arkadaslarinla KANTİNE GİTMEK, bahcede dolasmak, bos derslerde uyumak, crushinla goz goze gelebilmek icin koridor koridor gezmek, cikista arkadaslarinla eve yurumek, cigkofte yemek, her sabah sicacik evinde uyanip serviste veya yururken kulaklikla muzik dinlemek, havanin serinligini icine cekmek, yaz yaklastiginda kantine dondurma gelmesi ondan yemek, turk hocalarin samimiyeti(bizde hepsi ayri ulkeden), espirileri, sira arkadasinin olmasi, derste sira arkadasinla kitap uzerinden yazismak, yks stresi yasamak(en azindan bu olacak), okul cikisi kutuphaneye gitmek... bazen keske bu okul yerine o okulu secseymisim diyorum ama belki de boyle olmasi gerekiyordu bu okul benim su an oldugum gibi guclendirip hayata hazirlayacakti. kisacasi lise hayati icimde buyuk bir bosluk olarak kalacak sanirim eger lisedeyseniz lutfen bunun kiymetini bilin ben gercekten hasret kaldim cunku.
