923

burası neresi ya

canım

kaburgamı kırdın, ben yine dik durdum. annem bile anlamadı.

ah kendimden bi' çıksam, koşsam koşsam ve atlasam.

çiçeklerim dökülür her mevsim, sonra yeniden açar.

hani anlatılmaz duygular vardır, hani şarkılar vardır sevip söyleyemediğimiz, şiirler vardır unuttuğumuz, aşina çehreler vardır hani zaman zaman hatırlayamadığımız.. işte sen o kadar güzelsin. 

sen, o çok esmer sırtının çıplaklığıyla yatağın ortasına koca bir bebek gibi serpiliyorken, benim yanaklarım güneşin batarkenki pembesine dönüyor.

bir mayıs günü bırakıp gittin beni, seni o mayısta yitiriyorum. 

yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.

hiç. hiçbir şey yazmadı. ölmüş gibi.
          bu olağan bir şeymiş gibi yaşamaya alıştırmalıyım kendimi.