cypher-11

ဟုတ်တယ်ဟေ့ကျွတ်လှချည်လားချိဖ

Rating 100/100 

ဖတ်ပြီးရင်း ဖတ်ချင်အောင်လုပ်ထားနိုင်တယ် ပုံမှန် normalဆိုမကြိုက်ပေမယ့် ဒီဟာလေးတော့သဘောကျမိတယ် ဇာတ်အိမ်လဲအတော်စုံတယ် နောက်ကျ ဒီလိုမျိုးလေးတွေဖန်တီးပေးပါ

တချို့ဇာတ်လမ်းတွေကို ရေးပြီးသွားတဲ့အခါ
          စာရေးသူကိုယ်တိုင်တောင် ဇာတ်ကောင်တွေကို
          “ငါရေးထားတာပဲ” လို့ မမြင်နိုင်တော့ဘူး။
          
          တားမြစ်ထားသော နယ်မြေထဲက ပန်းနှစ်ပွင့် ကလည်း အဲ့လိုဇာတ်လမ်းမျိုးပါ။
          
          အစမှာတော့ အချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လောက်ပဲ ရေးမယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။
          ဒါပေမယ့် ဇာတ်ကောင်တွေနဲ့အတူ လိုက်သွားရင်း
          အချစ်နောက်က ဆုံးရှုံးမှုတွေ၊
          ဆုံးရှုံးမှုနောက်က ကလဲ့စားတွေ၊
          ကလဲ့စားနောက်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ပြောင်းလဲသွားပုံတွေကို
          တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ရေးဖြစ်လာခဲ့တယ်။
          
          အထူးသဖြင့် ထွန်းမင်း ကို ရေးတဲ့အချိန်မှာ
          “လူတစ်ယောက်ဟာ ဘယ်အချိန်မှာ လူကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ်ကနေ
          ကိုယ်တိုင်မသိလိုက်ဘဲ Monster တစ်ယောက်ဖြစ်သွားတာလဲ” ဆိုတဲ့မေးခွန်းကို
          ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးဖြစ်ခဲ့တယ်။
          
          ဒီဇာတ်လမ်းမှာ
          ဘယ်သူက လူကောင်းလဲ၊ ဘယ်သူက လူဆိုးလဲဆိုတာထက်
          လူတစ်ယောက် ဘာကြောင့် အဲ့ဒီလိုလူဖြစ်လာခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို
          ပိုပြီးမြင်စေချင်ခဲ့တယ်။
          
          တချို့အခန်းတွေမှာ စာရေးသူအနေနဲ့တောင်
          “ဒီလူကို ဒီလောက်ထိ မပြောင်းလဲစေချင်ဘူး” လို့ တွေးမိခဲ့တယ်။
          
          ဒါပေမယ့် ဇာတ်လမ်းက သူ့လမ်းသူ ဆက်သွားခဲ့တယ်။
          အခုတော့ Season I ပြီးသွားပါပြီ။
          Season II – The Making of a Monster ကိုလည်း ဆက်လက်တင်နေပါတယ်။
          
          ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်တဲ့အခါ
          “ဘာဖြစ်မလဲ” ဆိုတာပဲ သိချင်တာမဟုတ်ဘဲ
          “ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာတာလဲ” ဆိုတာကိုပါ သိချင်တဲ့သူတွေရှိရင်—
          ဒီဇာတ်လမ်းကို တစ်ခေါက်လောက် လာဖတ်ကြည့်ပါ။
          
          အဆုံးထိဖတ်ပြီးတဲ့အခါ
          ထွန်းမင်းကို လူဆိုးလို့ပဲ မြင်မလား၊
          ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ဒီလိုဖြစ်လာအောင် တွန်းပို့ခဲ့တဲ့အရာတွေကိုပါ နားလည်လာမလား…
          အဲ့ဒီအဖြေကိုတော့
          စာရေးသူမပြောပါဘူး။
          ဖတ်ပြီးတဲ့သူကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်စေချင်ပါတယ်။