axel

Soğuk tenine kurbanın olurum.

"Ölüm değilse bizi ayıran, yazıklar olsun bize." Derdik hep. Ölüm ayırdı bizi biriciğim.

Yapamadım. Koruyamadım küçük bebeğimi. Ellerimin altında, kucağımda verdi son nefesini.

Keşke anlatabilseydim onu nasıl sevdiğimi.

Galaksileri taşıyordu güzel gözleri. Nefesimi kesip öldürdü beni.

Ben onun için hayatımı mahvetmişken, o, sadece beni görmezden geliyor. Hak vermeliyim aslında. Sonuçta, o heykel sanatına aşıkken ben yağlı boya insanıydım.

Bazen, ağlamak istiyorum. İçim ağlasa bile gözlerim hiç bir zaman yaş dökemedi, kalbimde bir yara var, durmadan kan ağlayan.

Mahperim.

Çok eski burası lan.

Panoya baktıkça geçmişe gittim resmen