Hayatımdaki en küçük anlarda keyif aşmayı öğrendim. Sessizce tek başıma otururken kahve+sigara ikilisini patlatmak, oturup yağmuru izlemek, esen rüzgarı derin derin içime çekmek, sevdiklerimle yürümek ve vakit geçirmek beni keyiflendiriyor. Ben gerçekten büyüdüm ve Türk kahvesini seviyorum. Her şeyi Allah’ın eline bıraktıktan ve benim için sunduğu güzellikler için çabaladıktan sonra onun yorgunluğu beni mutlu ediyor.
Gerçekten her şeyi zamana bırakmak gerekiyormuş. Bu gerekliymiş. Ders almak lazımmış. Büyüdüm ve ne ile mutlu olacağımı, sınırları biliyorum.
Tek hedefim dünden daha iyi olmak.
Gerisi zaten gelecek.