büşra

ve güzeldin sen. 
          gözünün içinde geceyle güneş sanki zaferle barışıktı. 
          bir kakım gibi bürüdü haşmet de seni; öyle geldi aşkım sana taç taktı. 
          ve geceler solgun, hasretim durdu,
          beyaza bağlı vesta rahibesi gibi,
          yanında ruh tapınağının sütunu
          ve gülümseyerek saçtı beyaz çiçekleri.

çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım
          bilmiyorsunuz. darmadağın gövdemi
          çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum

gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
          bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
          yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
          sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
          biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
          üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken

benim de bir insan tarafım vardı
          bakma böyle kötü olduğuma
          benim de dileklerim vardı
          benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan
          yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi
          her gün bir kadın ağlar benim yüzümde
          büyük dertler içinde benim ellerim
          anlamıyor musun?
          sen sevildiğin için güzelsin bu kadar
          ben sevilmediğimden böyle çirkinim

gidelim dedim kaç defa bu kuşlara
          gidelim dedim buralardan
          biz buraya ait değiliz
          kaç defa söyledim
          şimdi yağmurlar başladı
          ardından kuru soğuklar gelecek
          dans bile edemeyeceğiz böyle
          kaç defa söyledim