e

insanları “iyi ki” ler ile unutmanın en iyisi olduğunu savunan kişilerin iyi kilerinin yetersiz olduğunu düşünüyorum. Bir insanı sürekli iyi ki olarak anarsan unutamazsın, hatırlarsan da o iyi ki zehir olur sana. Sürekli o anlara ulaşmaya çalışırken bulursun kendini ama boşuna bir çabadır çünkü o anın bir donduğunu ve asla ulaşılmaz olduğunu bilirsin. Ne onlar aynıdır ne de sen. Bir daha benzerini bile yaşayamayacağın bir deneyimdir belki de. Ama yapılacak en kötü şey iyi ki ile hatırlamak değil… belkiler ile ilerlemek. Çünkü onlarla temasta bulunduğunda yüzüne çarpan tek şey o anların artık ne kadar manasız kaldığı olacaktır 

ben ölüyrm sanırım 

Fransızca çok geriyor beni, bir gün benden iyi konuşan yok diğer gün ise algılarım kapalı oluyor

bet kira çok fazla Alanis core  

ben bu gerizekalılarla uğraşmak için fazla gencim ya 

agggtm felaket bir şey ya 

buraya da hep sinir dökmeye geliyormuşum gibi oldu 

ulan hadi ben kötülüklerin anasıyım 

bir gram tüttürünce kana nikotin değil ceg bulaşıyor 

sana öğrettiklerimi bana karşı kullanmaya çalış bakalım böcek