dearceciliaa
Derler ki tanrıların en eski çağlarında kalbi bir kez kırılıpta tekrar atanlar insanlara zambak fısıldarmış. Zambak her çiçekten farklıymış çünkü onu sevmek kolay değilmiş. Ne gül gibi cilveli ne papatya gibi çocuksuymuş. Zambak suskunmuş. Gururlu, mesafeli, zarif ama aynı zamanda karanlık. Zambak seven insanlar da böyleymiş...