biri

Akıl sır erdiremediğim bir şey var. Daha doğrusu benim doğrularıma zıt düşen bir şeyler var.
          
          Hayatımda satın almayı en çok istediğim şeye sahip olduğum gün en yakın arkadaşıma haber verdiğimde, sevincime ortak olup benimle sevinmek yerine neden üstünkörü hayırlı olsun dileyip daha sonrasında “neden benim olmuyor” diye ağladı?
          
          Argo olacak ama, hayatımda ilk defa hevesimin içine bu kadar sıçıldı. Ben sevincimi yaşamak yerine oturup arkadaşımı teselli ederken ilk defa acıdım kendime.
          
          Bir şey daha var. Bir sıkıntısı olduğunda ikiletmeden dinledim, yorum yapma hakkını verdiğinde yorum yaptım ama ben bir şeyleri anlatırken o neden dış kapının dış mandalı oluveriyor? Kendi anlattıkları benim hayatıma zerre katkısı olmayan şeylerken ben yorum yapıp muhabbeti onun istediği kıvama getiriyorum fakat ben bir şeyler anlattıkça çoğu boşa gidiyor.
          
          Neden sen de konuşmuyorsun ki benimle?
          
          Ben sana böyle yaklaşıyorum çünkü evet, bencil biri olduğum için bana da böyle yaklaş istiyorum.
          
          Kepçeyle verdiklerimi kaşıkla alırken arta kalanlarda nasıl heves kırıklarım oluyor bilemezsin.
          
          Tabii sonrasında onu birinci plana koymayan ve öncelik vermeyen biri oluyorum, orası ayrı.

Bugün kardeşlerimden biriyle görüştüm ve hayat artık o kadar yaşanılabilir ki size bunu anlatamam.
          
          Hiçbir kahkaham sahte, hiçbir lafım yalan değildi. Çok bendim bir kere.
          
          Hayatımın en kaliteli esprilerini onunlayken buluyorum. Kimsenin şakasına onunkilere güldüğüm kadar gülmüyorum. Bugün de çok güldüm, hatta o kadar güldüm ki midem bulandı, elmacık kemiklerim ağrıdı.
          
          Bir kız ve erkek uzun süre arkadaş kalamaz derler ama biz çoktan iki seneyi devirdik. Onun çok mutlu bir ilişkisi var ve bu beni daha da mutlu ediyor. Ailemden biri gibi olduğu için bana abilik taslamasına izin verdiğim tek insan.
          
          Ve bir Fenerbahçeli olarak bana aslanım diye seslenmesine izin verdiğim tek insan da o.

foreign to myself.

birileri fikimizi mi okumuşşşş

Yaklaşık bir hafta önce ve az önce aynı cümleyi hayatımda en değer verdiğim iki kişiden duymak tepetaklak etti beni.
          
          "Sen beni ilk defa anlamıyorsun."
          
          Babam bana bu cümleyi bir hafta önce kurdu ve ben saatlerce ağladım, ağladığım belli olmasın diye nefes nefese kaldım.
          
          En yakın arkadaşım az önce söyledi, ama yanılıyor. Ben onu hep anladım. Az önce de anlamıştım.
          
          Ben ikisini de anlamıştım oysaki.
          
          Ben, ikisini de gerçekten anlamıştım oysaki.

Kalp ritimlerim düzensizleşmeye başladı.
          
          Öyle ki, son günlerde bedenimin sallandığını bile hissediyorum. Deprem oluyor ve bu yüzden sandalyem sallanıyor zannediyorum ama sonra fark ediyorum ki sallanan sandalye değil bedenimmiş.

İyiyim. Evet...

Bilmiyorum.
          
          Nerede kaybettiğimi değil, nerede vazgeçtiğimi bilmiyorum.
          
          Vazgeçen ben değildim. Vazgeçen kalbim de değildi beynim de. Kimdi beni vazgeçiren?
          
          Böyle olmamalıydı. Bu kadar güçsüz olamazdım. Kendime sağır olacak kadar küstürmemeliydim kendimi.
          
          Ki ben, çok çabuk geçip gitmişim kendimden.
          
          Böyle olmamalıydı...

Gömülmek istiyorum.
          
          Tam şu an, sessizliğin dört duvar arasında raks ettiği bu karanlık geceye gömülmek istiyorum.
          
          Düşüncelerimin üstündeki bayatlamış tozları pak nefesiyle arından gecede, bir nehirde yıllanmış kayaların üstünden hoyratça akan sular gibi geçip giden zamanın durmasını diliyorum. Zaman dursun; dışarıdaki rüzgar eserken, asfaltların üstünde iz bırakan lastikler ilerlerken, yanımdaki kardeşim düzenli nefes alıp verirken ve ben...
          
          Ben karanlığa sarılırken, zaman dursun.
          
          Öylece kalalım.

Ben, ben yine çıkmaza girdim.
          
          Size dedim! Ben hiç kendimi kurtarmadım dedim!
          
          Neden dinlemiyorsunuz?..