dokuz yıldır bu hesap var, bu hesap benim lise halimi, bağımlı halimi, yalnız halimi, depresif ve mutlu halimi her şeyimi gördü ve olabildiğince yazmaya çalıştım. şimdi aradan uzun bir süre geçti ve vpn acıp girmeye karar verdim. artık çalışıyorum, sevgilim var, kendimi seviyorum ve saçlarım çok uzadılar artık renkli boyamıyorum onları kahverengi onlar ve sağlıklılar. yüzümdekileri çıkardım bakması zor geldi ve sevgilimi öperken batıp hep rahatsız ediyolardı. makyaj yapmayı öğrendim, resim çizmeyi bıraktım ve çok pişmanım geri dönmeye çalışıyorum, ve en önemlisi hayatımdan çok sevdiğim kedimi kaybettim, yaşlandı hasta oldu ve son anlarına kadar onu çok sevdim. 12 yasında bebeğim melek oldu. doğum günümde kendime motor aldım, ilk motorumdu ve onunda öğrendim sürmeyi, kafamı onunla dağıttım, bacaklarımı onunla kanattım. üç ayın sonunda motorumu satıp racing motor aldım daha hızlı ve güzel. tek bebeğim o oldu, o olmasa heralde boşluğa düşerim şuan. birden nasıl oldu da bir gün uyanıp motorcu olucam dedim anlamadım hiç. hiç param kalmamasına rağmen ve borcum olmasına rağmen motor yüzünden asla üzgün olamıyorum cünkü ne zaman motoruma baksam kalbim gümgüm atıyor. kücükken hep bi atım olsun isterdim atları çok severdim, simide bi atım oldu ve kendimi tekrardan bi çocuk gibi hissediyorum. mutluyum, atım var, kendimi seviyorum, artık boşlukta da değilim, alkolu bıraktım, eskiden hep içmek isterdim simdi midemi bulandırıyor, sigarayı da sadece arkadaslarla iciyorum. resim çizmeye geri dönmeye çalısıyorum ve kendimi ifade etmeye daha fazla çalısıyorum, artık konusabiliyorum ve kendi hakkımı arayabiliyorum. hala memem yok , olsun böyle de tatlı duruyo napim artık. kedimi kaybetmeseydim motoruma bu kadar bağlanmazdım sanırım, tek bebeğim oydu, simdi onun yerine 200kglik bi demir yığını geldi.