Vakitsiz bir anda çıktın karşıma. Zamanın hükmü yoktu. Savaş telaşıyla bulanmış yüzündeki kararlılıkla, unutulmaya yüz tutmuş ismimi aceleyle ceplerine doldurdun. sevmenin bile bir cephe olduğu o gün, sen bir an önce sevmeliydin beni. sanki bütün şarkılar söylenmeliydi bir an önce. bazı âşıklar birbirine veda etmeden, etmesin diye. hep kaybolacağım sanardım. ben seni beklerken, zamanın elleri cebimde üşüdü. geçerken dokunmuş gibisin kalbime. ellerin gözlerime değmeliydi. aşina olduğum ruhun, büründü yabancısı kaldığım karanlığıma. dileğim, yaklaştıktan sonra yönünü değiştiren bir yıldız gibi gökyüzünden teğet geçti. bir savaş başladı ve kalbim, hislerimin menzili sen tarafından, en zayıf yerinden vurgun yedi.