birbirimize verdiğimiz sözleri tutmak hiç bu kadar zor olmamıştı. Yanımda olduğunu sanarken yanımda olmayışlarını, beni gör diye çırpınırken görmeyişlerini, beni delicesine sevmeni isterken hep bir adım geride duruşlarını, sevdiğini her seferinde dile getirip hiçbir zaman hissettirmeyişlerini, gitmene olan korkumdan hayatımdan yaptığım fedakarlıkların karşında beni kaybetmekten korkmayışlarını, her ne yaparsan yap her zaman yanında olacağımı bildiğinden hayatımı hiçe sayıp beni her seferinde yok saymalarını unuturum, unuturum ama beni içinde bıraktığın belirsizlikten, karanlıktan, çıkmazdan kurtulmak için seni çok severken senden vazgeçmeyi düşündüğüm o geceyi unutmam. Canımın daha ne kadar fazla yanabileceğini düşündüğüm geceyi de unutmam. Hayallerimi sana adamama rağmen kendi kendine kurduğun, içinde benim olmadığım hayalini sabaha kadar dinlediğim geceyi de unutmam. Şimdi söyle bana duyduklarımla, gördüklerimle hissettiklerim neden bir değil. Verdiğimiz hangi söze karşı seni içimde yaşatmaya devam edeyim...