Zifiri karanlığa sahip bir geceyim ben . Güneşin doğacağına dair bütün umutlarımın karanlığıma karıştığını gördüm ben. Belki aydınlatır dediğim ayında, kaybolduğunu gördüm gökyüzümden. Karanlığıma küçük küçük ışıklar bahşeden yıldızlarımın bile tek tek kaydığını gördüm ben. Ama şunu hatırladım. Gece tamamen siyaha aitken, siyah neden gökkuşağına ihtiyaç duysun ki?...
Dik durdum hiç eğilmedim, hep güçlüydüm boyun eğmedim. Kırdık mı seni dediler, güldüm yok dedim. Bilmiyorlar ki paramparça olan ben artık kırılmaktan vazgeçtim...
@ Bonibomibomizz dert paramparça olmak değil. Asıl dert birinin gelip senin parçalarını yapıştırıcam iyileştiricem seni dedikten sonra daha da parçalanması...