Normal hayatta, günlük olaylarda körelmeye yüz tutan duygularım, ne hikmetse, bişiler okurken, dinlerken ve izlerken beni sağdan sıka, yerden yere döndüre döndüre vuruyor ki;bazen bu dünyaya, bu aleme sığamaz oluyorum! Sonsuz bir açlıkla sürekli okumak, okumak ve okumak istiyorum ve bu bazen beni tüketmeye başlıyor... Ama çaresi de tekrar(!) okumamla geliyor... Sıkıntılı bi hale geliyor bu durum. Yemeden içmeden kesilsem yine farkındalığımı köreltip okurum.