Sevgi bağı zannedilen şey bazen yalnızca ruhuna vurulmuş prangalardır. Saadet bazen yalnızlıktadır. Benliğini bir kuş gibi özgürlüğe salmalı insan. Kelebekler gibi uçmalı,ayaklarının üzerinde yalnız başına dururken cesur olma zevkini tatmalı insan.
Bu geçip giden hayatta sonsuz olmaya değer ne kadar an ve saniye vardır? Gökyüzünde tan yerinin renkleri, yeryüzünde altın renkli bir sabah, çiçeklerle, kuşların cıvıldaşmalarıyla alkışlanan ilk aşk öpücüğü sonsuza dek sürmeye layık değil midir?