diawnos
bu sene o senedir umarım
diawnos
diawnos
ölüm bile ölür
diawnos
Sokakların duvarlarına bıraktığın izlere rastlıyorum önce, izler dediğime bakma, gözlerim işte. Sonra çoğalıyorum, tarlalar görüyorum; sarı, kahverengi çiçeklerin verdiği ışıltıya dalıp gidiyorum. Halbuki hava da karanlık, gökyüzü karanlık, ay karanlık, bastığım şu çileli beton bile karanlık da, senin verdiğin ışıkla mucizeleniyorum.
diawnos
Kuyu dibi sadece kuyu dibinde kalsaymış keşke demişim. Geldiği gibi gitseymiş, girdiği gibi çıksaymış da aklımdan; cehennem ateşine baktırmasaymış. Bıraksaymış beni oracıkta da kaçıverseymiş.
diawnos
Fırçalarına bakmışım, tablolarını seyre dalmışım, sevişmelerine gözlerim değmiş bazen, ayçiçeklerini öpüşlerini, kalbini dünyaya açışını izlemişim.
diawnos
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, incinirsin
diawnos
trust me i got nothing for u other than love
diawnos
Ne söylesen boş, beni göremezsin
İçinde bir ses, ama seçemezsin
Hani özlersin, geri dönemezsin
diawnos
Koca Ankara’yı turlasam denk gelmezdik ama o kalabalıkta nasıl denk geldik anlamıyorum. Kader mi demeliyim…
diawnos
Lakin gene de benim bilmediğim bir şeyler var: Ben, mesela ve hala nasıl tanışılır, nasıl kaynaşılır, nasıl hoşlanılır, bilmiyorum. Aşk, nasıl olur da iki hayata birden ve hiç düşünülmezken, aynı kuvvetle, aynı tarzda hükmeder, bilmiyorum. Ve, dizlerinin yanında ağlayan, ölümü senden, yalvara yalvara, isteyen… nasıl olur da, bir gün, bırakır, gider… bilmiyorum.
diawnos
"ya işte kaybettiğin yerde bul beni"
diawnos
1.23