Kelebek Etkisi
...Derin bir nefes alarak ona eşlik ettim. Sıradan çıkarak sınıf kapısına doğru ilerlerken, “ amcasının yeğeni,” dedi tok ses. Gözlerim, gözlerine değmeden ardındaki bedende takılı kaldı. Alkım… Okulun gözde ışığı diyorlardı. Yaman’ın ışığıydı… O kadar göz alıcıydı ki bir kez daha kendime neden ben diye sormaya dilim dönmedi.
Aptal sarışınsın et parçası.
Annelerin sözlerine güvenin diyenler haklıydı. “Birine yetecek kadar güzel misin,, Hera? Aynaya bak ve kusurlarını kapat.” Kulağıma böyle fısıldamıştı, anne-m-. Kendine yetemeyen bir başkasına kalp olamazdı zaten.
...“Sakla kendini,” demişti Yaman ardımdan. O kadar baskındı ki sesi içimdeki gürültüyü susturmuştu birkaç saniye. “Belki…” dedi ve duraksadı, adımlarımı aksattı. Neden susmuştu? Belki, ne olacaktı? Zihnini okumaya çalışsam da tek bir kelime geçmedi. Hissediyordu sanki aklını okumak istediğimi. Bana istediğini veriyordu yalnızca. Ona yandan bir bakış attığımda, kapı ile aramdaki mesafeye baktı bir an. Yeniden gözlerime düştü gözleri. Sınıftaki uğultuya rağmen ağzından dökülenleri okudum;
“ Şartları eşitlemek için.” Onu duyduğumu biliyordu, dudağının köşesini ukalaca kıvırdı.
Karanlık bir kuyuda gözlerime bul ve öldür diyordu. Ruhunu kana bularsam eşitlenecektik, Özün. Razı mısın buna? Sen istesen de ben kıyamazdım sana. Karanlıkta kalan kuyuyu ben doldururumdur kanımla.
Ama sen ondan da tiksinirdin, değil mi?
Benim kanımdı soysuz olan. Çünkü soyluya, soysuzun kanı değerse yaşamasının anlamı kalmazmış; soylu için. Soysuzun kokan ruhundan belliydi, ölü olduğu. Bu yüzden… Bir soyum olsaydı gözünde, izin verirdin belki…Varsayımları bir kenara iteledim, nefesim hızlandı korkuyla. İnkâr etmiyordum zihnimi kemiren gerçeğimi. Bana ölürken bile Alkım’a baktığı gibi bakmayacaktı. Aşk, şefkat, tutku… Belki tensel çekimin getirdiği heyecan. O gençliğinin zirvesini Alkım ile tadıyordu… Zirveden düşmekte Yaman’a aykırıydı. Yaman’ın aykırısında İz dahi kalamazdım ben.
