"Manolya Hanım." Sesindeki ton her zamanki gibi sakindi; acele etmiyor, sanki dünyadaki hiçbir şeyin onu telaşlandırmaya hakkı yokmuş gibi konuşuyordu. "Dinliyorum."
"Son gönderdiğiniz belgelerde ciddi bir çelişki var." Sesimi mümkün olduğunca profesyonel tutmaya çalıştım ama günlerdir biriken sabırsızlığım cümlelerimin arasından sızıyordu. "Özellikle olayın gerçekleştiği geceyle ilgili verdiğiniz bilgilerle tanık ifadeleri birbirini tutmuyor. Bunu mahkemede açıklamamız gerekecek. Ayrıca ikinci tanığın ifadesinde sizin adınızın neden farklı bir şekilde geçtiğini de anlamadım. O gece neredeydiniz?"
Karşı tarafta birkaç saniyelik sessizlik oldu. Ardından hafif bir nefes sesi duydum. Fakat beklediğim cevabı vermedi. "Şuan önemli bir işim var, Manolya Hanım."
Kaşlarımı çatıp sandalyeme biraz daha yaslandım. "Mahkemeden önemli nedir bu iş, sorabilirmiyim?"
"Tabi sorabilirsiniz, sonuçta avukatlar müvekkilerinin herşeylerini bilirler dimi."
Dedi yüzünü göstermeyen adam!
"Nedir bu önemli iş?"
Bu kez sessizlik daha uzun sürdü. Sanki sorumu gerçekten düşünüyor gibiydi. Sonunda sesi yeniden duyuldu. Fakat bu defa o soğuk ve mesafeli tonunda alışık olmadığım bir yumuşaklık vardı. "Masal yazıyorum."
Geçmişten küçük bir alıntı❤️