doux1e

 Merhaba. Bayramınız mübarek olsun öncelikle. Bugün 4 saat dizi izledim. Biyoloji çalışmam gerekiyor ama fazla üşengecim bunun için. Düşündüm de hiç dürüst bir insan değilmişim. Genelde ne hissedersem tam tersini söylüyorum. Hiç birinin ellerinizden kaydığını hissettiniz mi? Şuanda en yakın arkadaşımın ellerimden kaydığını hissediyorum. O uçurumdan düşecekmişte bende onu zar zor tutuyormuşum gibi. Hayatım boyunca yalnız kalacağımı hiç düşünmezdim. Hep yalnız takılan  insanlara özendiğimi düşünürdüm. Oyse şimdi bu kadar küçük bir olayda bile anlıyorum ki yalnız kalsam delirirmişim. Çevremde çok insan olmasına fazlasıyla alışmışım. Korkunç bir şey yalnız olma isteği. Lakin hala istiyorum da. İstiyorum ki tek başıma bir hayat yaşayayım. Kimse bana dokunmasın kendi işimi yapayım. Her gün işime gidip para kazanayım sonra istediğim gibi kendime harcayayım bu parayı. Gerekmedikçe kimseyle muhattap olmayayım. Evde dizilerimi izleyeyim. Hobilerimi yapayım ne bileyim çizim, voleybol, okumak?? Kafamı dağıtacak bir şeyler yeter. Herkesin kurtulmak istediği monoton hayat temposunu istemem abartılı mı? Bilemiyorum. Bir partner istemiyorum. Arkadas grubum olsunn arkadaşlarım olsunn ama istemediğim sürece kimse beni rahatsız etmesin. Kendimi yalnızlığa o kadar sürükledim ki şimdi elde edince neden sevinemiyorum? 

pch0le

yalnız kalmayı, kimseyle uğraşmamayı seviyorum ama yalnız hissetmekten nefret ediyorum üzgün olduğumda rehberde arayabileceğim kimse yok
Reply

doux1e

 Merhaba. Bayramınız mübarek olsun öncelikle. Bugün 4 saat dizi izledim. Biyoloji çalışmam gerekiyor ama fazla üşengecim bunun için. Düşündüm de hiç dürüst bir insan değilmişim. Genelde ne hissedersem tam tersini söylüyorum. Hiç birinin ellerinizden kaydığını hissettiniz mi? Şuanda en yakın arkadaşımın ellerimden kaydığını hissediyorum. O uçurumdan düşecekmişte bende onu zar zor tutuyormuşum gibi. Hayatım boyunca yalnız kalacağımı hiç düşünmezdim. Hep yalnız takılan  insanlara özendiğimi düşünürdüm. Oyse şimdi bu kadar küçük bir olayda bile anlıyorum ki yalnız kalsam delirirmişim. Çevremde çok insan olmasına fazlasıyla alışmışım. Korkunç bir şey yalnız olma isteği. Lakin hala istiyorum da. İstiyorum ki tek başıma bir hayat yaşayayım. Kimse bana dokunmasın kendi işimi yapayım. Her gün işime gidip para kazanayım sonra istediğim gibi kendime harcayayım bu parayı. Gerekmedikçe kimseyle muhattap olmayayım. Evde dizilerimi izleyeyim. Hobilerimi yapayım ne bileyim çizim, voleybol, okumak?? Kafamı dağıtacak bir şeyler yeter. Herkesin kurtulmak istediği monoton hayat temposunu istemem abartılı mı? Bilemiyorum. Bir partner istemiyorum. Arkadas grubum olsunn arkadaşlarım olsunn ama istemediğim sürece kimse beni rahatsız etmesin. Kendimi yalnızlığa o kadar sürükledim ki şimdi elde edince neden sevinemiyorum? 

pch0le

yalnız kalmayı, kimseyle uğraşmamayı seviyorum ama yalnız hissetmekten nefret ediyorum üzgün olduğumda rehberde arayabileceğim kimse yok
Reply

doux1e

Kendime yeminim olsun geçeceğim seni. Beni küçümsememen gerektiğini öğreteceğim sana. Bütün arkadaşlarının önünde sana seni nasıl geçtiğimi göstereceğim. Sana hiçbir zaman hiçbir koşulda kin beslemedim. Oysa sen benim başarılarımı haketmediğimi söyledin. Bana kinlendin öyleyse elindeki tek başarınıda alıcam senden. 

doux1e

Iyi ki doğdun Taehyung bebeğim. Artık doğum gününü sadece burdan kutlayabiliyorum. Ergenliğimin bana getirdiği en güzel şeysin. Iyi ki tanımışım seni. Yeni yaşın sana bir sürü mutluluk getirsin. Doğum günün kutlu olsun❤️‍❤️‍

doux1e

@doux1e  Save Taehyung öleli 5 yıl oldu..
Reply

doux1e

Hiç kimseye hiç bir şeyi ifade edemediğimde buraya  dönüyorum hep. Çok kırıldım ama kırıldığımı söylemek istemiyorum. Gurur yapıyorum belki kendimce. Belki da sadece içime atıyorum yine. Yalnız yine dediğime bakmayın kötü bir şey olarak söylemiyorum. Ben kendimi ifade etmeyide sevmiyorum. Ondan dert yanıyorum. Yarın matematik sınavım var. Geçen sene bu sınava bir koca haftamı ayırmıştım. Oysa şimdi bir saat ayırmak bile istemiyorum. Herşeyi bildiğimden de değil. Hiçbir şey bilmiyorum belki de sorsanız. Ama moralim bozukken biraz şey biri oluyorum sanırım "umursamaz". Çünkü o an sadece o ânı yaşıyorum. Belkide kırılmak güzel bir şeydir kimi zaman. Çünkü ânı yaşadığımız tek zamanlar. Neyse ne kadar istemesem de zorla çalışıcam. İyi geceler. 

doux1e

Siyah şemsiyemi yavaşça açarak telefonumu cebime atıyorum. Zaten dolu olan ellerim şemdiyrm ile daha da çok dolsada telefonumu cebime koyduktan sonra birazda olsun boşalıyor. Altımda gri fazlasıyla bol bir eşofman, paçaları hafif ıslanmış. Üstüm de siyah beyaz v yaka kalıp olarak bol ama geçen senelerden kalma olduğu için bana hafiften kısa kalan bir sweat. Yeşil tek omuz askılı çantam ve sabah çıkarken düzleştirdiğim ama uçları yağmurdan kabaran siyah kömür rengi uzun saçlarım. Hafiften dağılmış bir maskara, yrni tazelediğim bordo mor karışımı rujum ve allıktan değil soğuktam kızarmış yalnız hafif esmer tenimden çokta belli olmayan yanaklarım. Dağılmış bir halde eve gidiyordum. Çantanmdan beyaz kulaklıklarımı çıkarıp bir tanesini kulağıma taltım. Çalma listemde biraz gezindim ama o an, o kış rüzgarını yanaklarımda hissedince aklımdan sadece  given geçti. Bir şarkı açıp telefonu takrar cebime koyarak boynumdaki gri, em yakın arkadaşımın benim için kendi elleriyle ördüğü atkımı yüzelttim. Bu atkıyı çok seviyordum. Yol boyunca farklı farklı düşüncelerle boğuştum. Derin yaşamayı cidden seviyorum. Sanırım bu yüzden kışı da bu kadar seviyorum. 

doux1e

@doux1e yazım hatalarım şaka gibi
Reply