Ellerim ceplerimde... Gözlerim kapalı. Dudaklarımda sigaram. Kendimce bir şarkı tutturdum. Sessizce mırıldanıp sessizliği dağıttım. Bir kez daha çektim içime dumanı. Ölmek ister gibi... Sona yaklaşmak için çektim bir kez daha. Söndürürken bekledim ama olmadı. Ölemedim yine...
Melankoli zaptetti ruhumu. Ben oldu. Karanlık oldum yalnızlığa gömüldüm.
Ah bir de sen olmayı becerebilsem. Belki o gün tam olurum... Eksiklerim kapanır bütün olurum.
Kim bilir...
- hastane!
- InscritJuly 16, 2015
Inscrivez-vous pour rejoindre la plus grande communauté de conteurs
ou
@Bilinc_siz dileğin yerine geldi:DAfficher toutes les Conversations