drvaine
One of the reasons why I wrote, The Essay of Us kay tungod sa usa ka Bisaya story nga akong nabasa years ago about Haki and Samantha.
Hangtod karon, dili gihapon nako malimtan kung unsa ka-impactful ang maong story para sa akoa. Wala ko kabalo kung asa na karon ang author, o kung nagsulat pa ba siya, pero if ever mabasahan niya ni nga story, I hope she knows nga isa ko sa iyang fan nga na-inspire sab niya.
Tungod sa iyang story, mas nahigugma ko pagbasa sa mga Bisaya-inspired stories. Ug tingali, usa pud to sa mga reason nganong nagsugod ko'g sulat sa akong version.
If ever you're out there, thank you. I'm still hoping nga one day ma-republish ug mahuman nimo to nga story. And if not, okay ra gihapon. Kay bisan wala nahuman ang story nimo, nahuman man sab niya ang usa ka purpose—your work inspired someone to write.
Usahay, dili gyud nato mahibal-an unsa kalayo ang maabot sa atong mga words. So to all writers out there, padayon lang ha. Basin ang story nga imong gisulat karon mao pud diay ang mahimong inspirasyon sa sunod nga writer ugma.
counterwrites
@drvaine tagaig love triangle bi. Duha. Hahahahah duha ka triangle. Joke ra ha.
•
Reply