'

Yetemedik birbirimize, nereden tutarsam tutayım hep bir yarımdım sanki. Tinim yarım, duygularım yarım, hayallerim yarım, geçmişim ve de geleceğim hep yarım. Senden başka kimsemin olmadığına inanır ve hep böyle söylerdim bunu. Şimdi ise beni benimle baş başa bırakmışsın, kendimden başka kimsem yok. Kendimden başka kimseye bir güvencem yok. 

Ölümün sessizliğine eşsiz bir seda ile giriş yapıyorum. Ölüm gelip beni bulduğunda bile etrafa sahte gülücükler saçmaktan çekinmiyorum. Ölümün kollarında uyuyorum her gece. Bazen ölüm öyle acı verici oluyor ki uyuyamıyorum. Her bir gece başımı yastığa koyduğum da soğuk anılar terletiyor zihnimi. Belki tekrarlanmasını istediğimden, belki... Belkisini bilmiyorum. Bilemiyorum. Buz gibi anıların zihnimi bulandırmasını aklım almıyor. Anılarımız benimle beraber yaşlandı, ama benden önce öldüler. Zamanla öldürdüm anıları içimde. Yorucuydu, güçtü ama bunun da geldim işte üstesinden bir şekilde. Aklım da senin gidişin ile başımdan mı gitti bilmiyorum. Senin fazlan kalbe zarar. Sen zehirsin. Öldüren değil, süründüren zehirsin sen. 

Öyle yaptım, çünkü öyle olsun istedim. Bir sebebi yoktu, bir nedene dayalı değildi. Kabullendim ve de sustum. Sustukça içten içe haykırdım. Bir genç kızın ilk pişmanlığını çok genç yaşlarda tattım. Tattiıkça büyüdüm. Kalbim sızlaya sızlaya, sonunu bildiğim yola tekrar aynı hevesle koştum. Çok kolay pes ediyorsun dediler, hiçbir zaman kabul etmedim. Bunu da kabullendiğim yerdeyim ama şimdi. Pes edeli bir hayli zaman olmuşta şimdi farkına varıyorum sanki. Temiz kalplisin dediler, insanları incitmeye çalıştım. Karıncayı bile incitemeyen ben, incitilen olmamak icin inciten oldum. Hevesle gelenin hevesini kırdım. Güven duyanın güvenini kırdım. Saf sevgiyle yaklaşanın sevgisini tükettim. Ben ne dersem diyeyim beni seviyorlar diye gitmezler sandım. Bazen bir insanı sevme nedenin aynı zamanda sevginin sonu olabiliyormuş. Öyle ya; komik diye seversin, hiçbir şeyi ciddiye almamasından yakınırsın. Çalışıyor, para kazanıyor, evi icin uğraşıyor diye seversin, ilgisizliğinden yakınırsın. Çocuk ruhlu diye seversin, olgun davranamamasından yakınırsın. Yakınırsın da yakınırsın. Yakınırsın. Hep yakınırsın. 

★